უცნობი გურული მხედრის დღიური

ისტორია

უცნობი გურული მხედრის დღიური

2019 მარ 31 11:59:44

 (გაგრძელება) ფილადელფიაში ჩევედით მეორეჯერ მოვხთი იქინე ბევრი ნაცნობები დამხთა. გავიცანი ერ გადაბრაწული ციცაი მერილუ. მე მანიკოს ვუძახდი ჩვენებურათ. გადმეკიდა ერ იტალიელი აი ჩემი ქალიაო მანიკომ უთხრა დამთავრდა ჩვენს შორის ყოლისფერი დამეთხუეო, მაშვინ მთლა გასკტა გულზე არ დიეთხუა მე გასუმ მე გაჭუმო უჩივის. რა ბიძია ყრუი ხომ არ ხარ არ უნდიხარ მეთქი ვუთხარი რაცხა მომაძახა იტალიურად. რას პრაწავ მაგ თვალებს მეთქი გამეიწია მომიქნია მუშტი და მომხთა თვალში ეგონა დავეცემოდი. ცალი თვალი დამეფსო მარა უცფათ ვდღლიზე და ვაყრევინე კპილები გამოენთო მისი აფხანიკები ბედად შოვის კაცები იყვენ ორი მექსიკელი და ინდიელი შეიქნა ნამეტარი ბდღვნაი ძლივს გაგვაშორეს.

შიკაგო კაი ქალაქია, ღამით ისეა აბჟღრიალებული რავარც ნიორკი თითქოს ქალაქის თავზე მზეი დუუმაგრებიათო. რაც ამერიკაში ვარ სუნთლა პატარა ქალაქში მიწევდა ცხოვრება, შიკაგო კი გვარიანი მოზრდილია, გარეუბანში იყო საჯინიბო და სავარჯიშო მოედანი. ყველა ცისმარა დღეს ვარჯიში გვქონდა გამოწერილი ვინც არ იცოდენ  ილეთები ქე ვასტავლიდით შოვში აბდლური წესები იყო ლოგინში არაკაცი ჩექმებით არ უნდა დაწვესო გაგიგია ამფერი ამბავი? მე უსტავლელი  კაცი ვარ მარა აბდალა კი არ ვარ!  სთუთქო უნდა თავში ამის დამწერს. არენაზე ციცებთან ლაპარიკი აკრძალული იყო მარა შემდეგ რავარც ტკიპა ისთე იყვენ მიწეპებულნი ჩვენს ბიჭეფიზა ვერ მუაშორებდი. ანცანდრეს იქოური ქალი შეუჩთა ცოლად გამოგყობიო... ჯერე უარობდა მარა მერე დეიწერა ჯვარი და დეეთხუა შოვს ახლა ცხოვრობს კალიფორნიაში ცოლთან  ერთად.

გამევიცვალე შოვი. თუთხმეტი დოლარი ქე დამრჩა.

ოზდაცხრა წლის გავხდი დრო ისთე გეირბინა ვერ დიეწევი პაწა სუფრა გავშალეთ ქართველები და აქოურებიც მყავდა დაპაიჯებული .ჰქონებიათ კაი ღვინო რამოდენომე ბოთლა ვიყიდე მოვამზადეთ ჩვენებური კერძები კაი შეპიწკინებული გოჭი ქათამი ღომიც გავაკეთე. ყველი იტალიური  ჩვენებურ სუნელებიც ვიშონე ამერიკელებმა თითები ჩააყოლენ. ტოლიბაში შავლა დეინიშნა ყველა კარგათ სუამდა ვილაპარიკეთ ვიმღერეთ. გვიანობამდე მოგვიწია ძაან დროი ვატარეთ როცხა სტუმბრები გავაცილე ზევით ევიხედე ცა გაფსებული იყო ვარსკლავებით ბაღნობა გამახსენდა ბაღნობაში ბახმაროში რუმ ვიყავით იქინე ფსხლის ხეზე ავძრობოდი და ვუცქერდი ვარსკლავებს.

კაი ხანია აფერი არ დამიწერია ქახალდიც კი ვერ მივწერე სახში არ მქონდა ამის საშვალი. ცხენმა მიმტყუნა, წაცთა ფეხი წაიფორხიალა თავი ვერ შევიკავე და ტრიბუნის ღობეს დავემხე, მარჯვენა ხელი მომტყტა. და პაწა ბაღანასავით დავრჩი, ჩემს ბედზე აირის ქე მყავდა გუერდით და იგი მივლიდა ვასტავლე მჭადის გამოცხობა და ქათამს აკეთებს ნიგვზით. გამიფუჭტა საქმე პატრონმა შემომითვალა ამდონ ხანს ვერ დაგელოდებიო მოჯირითე მჭირდებაო  და ჩემ არდგილზე სხვა ეიყვანა.

 გეიარა ერთი თვეი კანტრაქტი დავდევი ახალ შოვთან კაი პირობებს მპირდებოდენ წევიმუშავე ცოტა მარა იგი სუნთელი სიცრუე დარჩა. წამევედი იქიდანაც. უმუშევარი დამტიეს. რავარც დამბული ძაღლი ისთე ვიყავი  რომ გეიგო ძველმა პატრონმა ჩემი ამბავი ისთევლე მიმიღო თავისთან. ვაშკაცურა მეიქცა.

  გუშხამ უნაგერი მომპარენ ძაან შეწუხთა ყველაყაი გამოიძახენ პოლისმენები აქეთ მიდგენ. დაკითხენ ხალხი მარა ჯერჯერობით ვერაფერს მიაგნენ ძაან უნაგერი მქონდა ჩვენებური ამფერს აქანე სად ვიშონი.

შეგხთა რაცხა წაფსება ცირკი ვიმუშავეთ ერთი თვეი მევიკალით თავი წუმაში და ქარში და უბედურობაში და მოვსთხუეთ ფული და გვითხრა შოვის პატრონმა რომ მაცალეთ პატარაიო მერე რომ მივედით მოგვცა ნახევარი კვირის_მეტი არ გეკუთვნითო ამევიღე ხანჯალი თავს ნუ მომაკლიეფ ვუთხარი! ძმანებო თუ ეხლა ვაპატივეთ მერე თავზე დაგვაჯდება მეთქი, ერთი სენტიც რომ დააკლდეს არ მივიღეფ-მეთქი, დეიწყო ხვანცალი და ქე მოგვცა მერე ფული.

  ჯერობით გვარიანად ვარ მარა მაწუხებს შინაურებთან დაშორება თანაც ნამეტარი არეული სიძმრები მაქ  ზარალი კი ვნახე წროულს მარა რა ვუყოთ.  მაქ იმედი დღეი იქნება თუ ხვალ ამევიღებ ჩემს ზარალს თუ ღმერთი შეგვეწია და მაშვინ კი აფერი მიჭირს. მთავრდება აი შემოდგომა ახლა დეიწყება სიცივეები და უბედურობა. მთავარია ამ ზამთარში თუ გევიტანე თავი.  იმისანა საქმეს ველი მომავლიზა რო ამის იმედით ვარ. აქაური მუშავობა დიდი ძნელია.

   საქმიზა ვიყავი არკანზასში ჩასული ადგილია ასეთი ეორექა სფრინგსი. ვინცხას რამე ავანტყოფობა თუ აქვს იქინე მიდის სამკურნალოთ. ქრისტეშობისთვე იყო. შევედი ქალაქში. შერიფის სახთან დამხთა მილეთის ხალხი რა ხდება რა ამბავია მეთქი? ბილი დულინი დეიჭირესო

   (ბილ დულინი 1858-1896 წწ  ველური დასავლეთის ცნობილი ბანდიტი, მოკლა შერიფმა ჰექ თომასმა).

      მაი ყაძახი გურიაში რუმ ფირალებია მისანა იყო.  სახლის წინ იდგა მაღალი კაცი და იქოურ შერიფს რაცხეებს ელაპარიკებოდა აგი მაღალი კაცი ბილ თილმენი იყო

 (უილიამ თილმენი 1854-1924, ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ამერიკელი შერიფი. 10-იან წწ თავისი თავგადასავლების შესახებ დადგა რამოდენიმე ფილმი. 1924 წელს მოკლა გფბ-ს მთვრალმა აგენტმა. აქ მოთხრობილი ამბავი მოხდა 1895 წლის დეკემბერში )

 თილმენი შეხედულად იყო იშვიათი ვაშკაცი ულვაშს ატარებდა, ლურჯი თვალები ჰქონდა ნამეტარი პატიოსანი იყო უდანაშაული კაცს არ აწუხებდა ყაჩაღებს რავარც ცეხლის ისთე ეშინოდათ კაი ხანია უკვე დულინს დასდევდა გეიგო მაგი რაცხა ავანტყოფობას ირჩენდა ამ ადგილებში. ყაჩაღი დულინი აბანოში იწვა და უცფათ შამოუვარდა თილმენი ღვდლის ტანსაცმელში გადაცმული და დაადვა თოფი მწოლიარეს ქე წეიღო თურმე დულინმა ხელი რეველვერისკენ მარა უთხრა თილმენმა არ გეინძრე თუარა გაგათავეფო რა უნდა ექნა. ჩამუართვა თოფ იარაღი გეიგდო წინ ხელაწეული და ასთე ჩამეიყვანა ქალაქში.

 ნააღდომეფს სახლიდან წერლი მივიღე როის ჩამოხვალო შენ აღარ ხარ ჩამომსლელიო ჩვენ რეიზა გვტიებ აქანეო მე მივწერე ქახალდი მიორეჯერ არ იფიქროთ მაგფერი აბდლური პაწა ამომასუთქებიეთ საკმარის ფულს მოვაგროვებ და წამეგიყვანთ მეთქი თუ აფერი გამევიდა დავბრუნდები სახში სხვა რაი გზა მაქ. თუ აქანე საქმე მევიწყე ჩემეფს ხომ არ დავტიეფ გურიაში

 ერთჯერ დიდი წარმოდგენა იყო ბევრი ხალხი მევიდა. ვიჯირითეთ  და ლუკაი ჩხარტიშვილი ჩვენი მეთაური იყო ნამეტარი მოსწონდა პუბლიკას მისანა ცხენზე თამაში არაკაცს არ შეეძლო მისი სურათები დახატეს გაზეთებშიწინა დღის ნაწუმარი იყო ლუკა ცხენზე იჟდა მიაჭენებდა ერთი გზობა ჩამოხტა და შამუახტა ცხენზე. მერე ცხენის ზრუგზე იდგა ცხენს ფეხი დაუცდა და წეიქცა. ლუკაი შორს მეისროლა ბიჭეფი გამოუარდით და მივცვივდით მთელი ხალხი წამუარდა ზეით. შემოვეხვიეთ ყველა და ვშინჯავდით სა ქონდა ჭრილობა ლუკა უაზროდ იწვა. ცხენს კისერი მოტყდა და მოკტა. ღმერთმა თქვენს მტერს აჭამოს იმისანა შიში რაც ჩვენ იქინე ვჭამეთ! ასე უგუნოდ გადეიყვანეს ჰოსპიტალში ლუკაი გადარჩა სიკტილს. იქინე ჰოსპიტალში კაი ხანს იწვა მარა მოშუშდა და მალე ისთევლე მობრუნდა შოვში.

( ლუკა ჩხარტიშვილი 1864-1936 ? ცნობილი მოჯირითე. იგი ჯირითობდა 1892 წლიდან პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამდე. ეს ამბავი მოხდა 1896 წლის 14 აგვისტოს ინდიანაში გამოსვლისას, მაშინ ლუკა ერთხანს კომაშიც კი ჩავარდა ).

დათაეს გოგო გუუთხოვებია  ქორწილიც კაი გადოუხდიათნამეტარი დაგვაკლდიო მიჩივიან ქე მინდა ახლა იქინე ყოფნა მარა რას ვიზამ.

შოუს დავეთხუე არ მქონდა ილაჯი. დევიწყე რაცხა ბიზნესი. მაღაზია გავხსენით აირისის ნათესაობაც წამეხმარა. შით ყოლისფერი იყიდება პაწა ქე ვაჭრობს და საჭმლის ფულს ვშოვნილობთ. ღამის სკოლაში დევიწყე სიარული ამ სიბერის დროს მომინდა სტავლა.  უსტავლელი კაცი გუუთლელია და დაპრკოლებული თანაც ამ ქვეყანაში ნამეტარი საცოდაობაა ვსტავლობ ამერიკის, ევროპის ისტორიებს, მათემათიკს დევიწყე მარა გამიჭირდა ვცთილოფ. არ მინდა შევრცხვე. ქართულათ არაკაცს რომ არ ველაპარიკები მეშინია არ დამავიწყტეს.

ცოტა ხანი ვიმუშავე ლივაის მაღაზიაში ნამეტარი მდიდარია იმსიმაგრე შარვალს კერავს რუმ მეინდომო ვერ დახევ თანაც ჩასაცმავია კაი.

ამერიკაში რაც დევიწყე ცხოვრება იმდენი ახალი ვნახე ათი კაცის სიცოცხლე ეყოფა მგონია. ნიორქში ვიყავი ერ ადგილას რავარც თიატრი ისთეა მოწყობილი სინათლეს აქრობენ და სიბნელეში კედელზე გაკრულ თეთრ ნაჭერზე კარტიჩქები მოძრაობენ რავარც ცოცხლები ისთე ვიფიქრე ხალხი დგანა მეთქი მარა ახლო რო მივედი ცოცხალი კარტიჩქები არიენ, მაი ხალხი რაცხანაირად გუუცოცხლებიათ. ხან შენსკენ მუა ხან იცეკვებს ბოქსიც იყო გადვირიე კაცი ამფერი არა. მისდღემჩი არც დამესიძმრებოდა.

   ანცანდრესგან მივიღეთ წერილი ნამეტარ კაის იწერება გააკეთენ ბაღნები და ქე არიან კარგათ სიმამთან დოუწყია სამსახური. ანცანდრე სამუშიერს არ იყო მიჩოვილი მარა მევიდა ჭკვაზე.

   ახლა ამერიკა ესპანეთან ომობს კუნძულია ასეთი კუბა. გაზეთი წევიკითხე რუზეველთმა შეკრიბა ვინც კი ვაშკაცი ცხენოსანია და წეიყვანა ომში. მაი რუზეველთი ნიორქში მხავდა ნახული.... წარმოდგენები გქონდა. იქინე იყო ერთი არდგილი სადაც საპატიო სტუმბრებს აჯენდენ ხოლმე მეც სუ მაინტერესებდა ვინ მოდიოდა ერხელ მოვიდა ულვაშიანი კაცი მრგვალი სათვალეები ეკეთა იმმინუჩი ვიცანი რუზეველთ გაზეთებში მხავდა ნანახი მისი სურათი იყო დახატული. ახლა  ვფიქრობ ვერ გადმიწყვეტია ჯერე მეც ხომ არ წევიდე იქნებ გამოვდგე საქმეში ცხენოსნობა ქე ვიცი და თოფის სროლაც მარა აირის ნამეტარი უარზეა...(სტილი დაცულია)

( თეოდორ რუზველთი 1858_1919წწ. აშშ_ს 26_ე პრეზიდენტი, ყოფილი ქაუბოი, ამერიკა_ესპანეთის ომის მონაწილე ).




 ახალი ამბები
  • "ბალახს ცეცხლი წაუკიდა, გამოსვლა ვერ მოასწრო და შიგ ჩაიწვა!"_ ტრაგედია კასპშიკასპში, სოფელ დოესში უბედური შემთხვევის შედეგად 70 წლამდე ასაკის მამაკაცი გარდაიცვალა. როგორც "გურია ნიუსს" მერის წარმომადგენელმა აღნიშნულ თემში, ტარიელ ოხანაშვილმა უთხრა, "მამაკაცი ნაკვეთს ასუფთავებდა. ბალახს რომ ცეცხლი წაუკიდა, გამოსვლა ვეღარ მოასწრო და შიგ ჩაიწვა". შსს-მ მომხდარ ფაქტზე გამოძიება სისხლის სამართლის კოდექსის 188 მუხლით ... ...
  • კორონავირუსზე ეჭვის გამო ბათუმის მატარებელი თბილისიდან ვერ გადისთბილისი-ბათუმის მატარებელი უკვე ერთი საათია თბილისიდან ვერ გადის. ამის მიზეზი სასწრაფო დახმარების სამსახურში შესული შეტყობინება გახდა. როგორც  საქართველოს რკინიგზაში განგვიცხადეს, თბილისი-ბათუმის მატარებლის მგზავრების ნაწილმა მიიჩნია, რომ ერთ-ერთ მგზავრს, რომელიც მათი აზრით, ჩინეთის მოქალაქეა, სავარაუდოდ გრიპის ნიშნები ჰქონდა რის გამოც სასწრაფო დახმარება გამოიძახეს და მატარებელი დატოვა. ისინი ბაქანზე იცდიან. თუმცა ამ დროისთვის დადასტურებული არ არის არც მგზავრის მოქალაქეობა და არც ის, იმყოფებოდა თუ არა ის ჩინეთში  ბოლო პერიოდში. რკინიგზაში აცხადებენ, რომ სასწრაფო დახმარების ორი ბრიგადა უკვე ადგილზეა და მგზავრებს შესაბამისი შემოწმება ჩაუტარდება. ჯერჯერობით უცნობია როდის დაიძვრება მატარებელი ბათუმის მიმართულებით. სასწრაფოში გვითხრეს, რომ მგზავრებს სიცხეს უზომავენ და პირველადი დაკვირვებით არაფერი საგანგაშო არ არის. წყარო: ... ...
  • მაია მერკვილაძე: შემომითვალეს, ახალ ამბებში რედაქტორად აღარ ვიქნები“მოკლედ, ვიცი გაინტერესებდათ, შემომითვალეს, ახალ ამბებში რედაქტორად აღარ ვიქნები. ნინო ხაჟომია მოდის რედაქტორად.“ - ასეთი სახის განცხადება სოციალურ ქსელში აჭარის საზოგადოებრივი ტელევიზიის ახალი ამბების რედაქტორმა მაია მერკვილაძემ გაავრცელა. მაია მერკვილაძის ამ განცხადებას უცებ მოჰყვა მისი კოლეგების და ჟურნალისტების კომენტარები. “ ასე და ამგვარად, გრძელდება აჭარის ტელევიზიის გაპარტახება! ბიძინას ბორდი და კოხრეიძე მარტო აღარ არიან გამპარტახებლების რიგებში უკვე, ახალ ხალხს იმატებენ! მაიას საინფორმაციოდან გაყვანა, მისი ამ საქმისგან ჩამოცილება არის დანაშაული. ვისაც მასთან არ უმუშავია, ჩემი სიტვების მნიშვნელობას, ბოლომდე ვერ გაიგებს!“ - წერს სოციალურ ქსელში “მთავარი აჭარაში“ წამყვანი და ჟურნალისტი ლაშა ზარგინავა. “მაია მერკვილაძე ახალი ამბების სამსახურიდან გაჰყავთ. ამ დრომდე ხელშეკრულებას არ აჩვენებენ. დირექტორმა მმართველებს გააცნო ინფორმაცია იმის შესახებ რომ მაიკოს არათუ 20-იანის რედაქტორის, ან უბრალოდ რედაქტორის არამედ საერთოდ სხვა პოზიციის ხელშეკრულებას შესთავაზებენ, გაუგებარი, ბუნდოვანი პერსპექტივით და არარსებული რესურსით. აბა ეხლა დაგვაბრალოს იქნებ უმაღლესმა საბჭომ, ბორდმა, დირექტორიანად კივილი და წივილი.“ - ასე შეაფასა მაია მერკვილაძის განთავისუფლება აჭარის ტელევიზიის ახალი ამბები წამყვანმა და ჟურნალისტმა თეონა ბაკურიძემ. აჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის დირექტორის, გიორგი კოხრეიძე “მთავარ არხთან“ მიცემული ინტერვიუს დროს ამბობს, რომ მაია მერკვილაძისთვის ახალი შემოთავაზება აქვს. “წინასაარჩევნო პერიოდია და ვალდებულება გვაქვს, რომ გაკეთდეს დებატების სახის გადაცემები ანუ თოქ-შოუ. აქედან გამომდინარე ვაძლევ სრულ თავისუფლებას, რომ ეს საარჩევნო პროექტი გააკეთოს მან.“ - თქვა გიორგი კოხრეიძემ. ჟურნალისტის კითხვაზე, თუ ამ წინადადებას არ დათანხმდა მაია მერკვილაძე მაშინ რა მოხდება - გიორგი კოხრეიძემ უპასუხა: “მაშინ ვშორდებით, რაც მე არ მინდა.“ - აღნიშნა გიორგი კოხრეიძემ. როგორც ჩვენთვის ხდება ცნობილი მაია მერკვილაძე გიორგი კოხრეიძის შემოთავაზებას არ დათანხმდება. “უსამართლო გადაწყვეტილება მიიღო აჭარის ტელევიზიის დირექტორმა.“ - ამბობს მაია ... ...
  • 24 თებერვალი ირაკლი ჩარკვიანის გარდაცვალების დღეა2006 წლის 24 თებერვალს ქართველი მუსიკოსი, მწერალი ირაკლი ჩარკვიანი გარდაიცვალა. სოციალურ ქსელში გელა ჩარკვიანი, ირაკლი ჩარკვიანის მამა სტატუსს აქვეყნებს, რომელსაც “გურია ნიუსი“ უცვლელად გთავაზობთ. “ჩაწერა მაქვს „რუსთავი 2“-ზე, დათო გოგიჩაიშვილთან. ნახევარ საათში უნდა გავიდე, – მითხრა ქეთათომ ტელეფონით. – იქნებ მოხ­ვიდეთ და ჩვენთან იყოთ, სანამ დავბრუნდები. ირაკლი ღამე თავს კარგად არ გრძნობდა. ახლა ჩაეძინა, მაგრამ მაინც მეშინია“. პარასკევის დილა იყო. ჩემს მდივანს, შორენა კობერიძეს დავურეკე და ვუთხარი, შემაგვიანდება-მეთქი. თეთრი „ტოიოტა კოროლა“ ეზოში მელოდებოდა. ომარ არუთინოვს ვთხოვე, ირაკლისთან ვერაზე მივეყვანე და გარაჟში ჩემს ზარს დალოდებოდა. ქეთათო რომ გავიდა, სავარძელში ჩავჯექი და კინოსცენარის კითხვას შევუდექი. იმ დღეებში გია ბაზღაძემ შემომთავაზა ქართულად გამეხმოვანებინა ერთი უცხოური საბავშვო კინოს პერსონაჟი. ამ ფილმის ჩვენებას გია თავისთან, რუსთაველის კინოთეატრში აპირებდა და რატომღაც გადაწყვიტა, რომ „კინო­გმირს“ ყველაზე უფრო ჩემი ხმა და ინტონაცია მოუხდებოდა. დავთან­ხმდი, რადგან ამ საქმეში გარკვეული გამოცდილება მქონდა და, რაც მთავარია, წინანდელივით დაკავებული აღარ ვიყავი – სიტყვებს აღარ ვწერდი და არაფრის თარგმნა აღარ მიხდებოდა. ფილმების გახმოვანებასთან კარგი მოგონებები მაკავშირებდა. დიღომში კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ძველებური ყაიდის ვეება მიკროფონებთან არაერთხელ ვმდგარვარ დოდო აბაშიძესთან, თენგიზ არჩვაძესთან, რამაზ ჩხიკვაძესთან და სხვა ცნობილ მსახიობებთან ერთად. რეზო ჩხეიძის „ნერგებში“ ამერიკელი ტურისტების ეპიზოდი თითქმის მთლიანად მე და ილო თუმაჯანოვმა გავახმოვანეთ. მერაბ კოკოჩაშვილის „მწვერვალში“ გია ყანჩელის დაწერილი ინგლისური სიმღერაც კი ვიმღერე. კიდევ იყო ნანა მჭედლიძის „პირველი მერცხალი“ და „შერეკილები“, რომლის დიალოგები, ელდარ შენგელაიას თხოვნით, ინგლისურად ვთარგმნე და ქართულ ტექსტს დავადე. მაგრამ ბოლო 30 წლის განმავლობაში კინოსთან შეხება აღარ მქონია და ახლა, ამდენი პოლიტიკით დაღლილს, კინოპერსონაჟის აუდიო-თამაში უთუოდ გამახალისებდა. რამდენიმე გვერდი წავიკითხე და ცოტათი მომწყინდა – მხატვრულის კითხვას გადაჩვეული ვიყავი. ფურცლები იატაკზე დავდე. ავდექი და კედელზე დაკიდებული ირაკლის ნახატებისა და ფოტოების თვალიერება დავიწყე. მერე დიდ ოთახში გავედი და მძინარე ირაკლის დავხედე. მშვიდად, მეტრონომის სიზუსტით სუნთქავდა. ერთ ბეჭზე საბანი არ ეხურა და ხელი დავადე. სიცხე არ ჰქონდა. კედლებზე სურათები აქაც იყო და სანამ ყველა, ალბათ ასჯერ ნანახი, ისევ დავათვალიერე, ოთახი არ დავტოვე. კვლავ სავარძელში ჩავეშვი, თუმცა სცენარი იატაკიდან აღარ ავიღე. სახლში წავიკითხავ-მეთქი, ირაკლის პატარაობა გამახსენდა, როგორ ვეთამაშებოდი „შემოქმედებით“ თამაშებს – რითმობანას, პარადოქსობანას, ოქსიმორონობანას და აბსურდობანას. „აბა, გარითმე ხალი!“ უმალ პასუხობდა – „მსხალი“. „აბა, კიდევ?“ „ნალი, თვალი, ალი, ქალი, მთვრალი“. „გეყოფა“. „აბა, მოიგონე პარადოქსი“. „ისეთი მშიერი ვარ, რომ ხინკალსაც კი არ შევჭამ“. „კარგია. ახლა ოქსიმორონი მინდა სიტყვაზე ტკბილი“. დაფიქრდებოდა, „ვიცი! ვიცი! ტკბილი სევდა, ტკბილი ტკივილი“. „აბა, რაიმე აბსურდული ფრაზა მოიგონე, ისეთი როგორც ყვავი ჩხიკვის მამიდა“. „ბიძაშვილის ვირის ზმნიზედა. ხომ მაგარია?“ „კარგია“, – მოვუწონებდი და ის ბედნიერი ხტუნვა-ხტუნვით ეზოში გავარდებოდა, სადაც მისი თანატოლები უფრო ბიჭურ თამაშებს შესთავაზებდნენ. მერე ის საშინელი საღამო გავიხსენე, როცა ირაკლი და გეგა, მაგრად ნაცემები, წყნეთის კინოდან ჩვენს აგარაკზე ამოვიყვანეთ და ისიც, როგორი დაზაფრულები ისხდნენ ირაკლი და კოსტე, როცა გაიგეს, რომ გეგამ თვითმფრინავი გაიტაცა, ისე, რომ მათთვის არაფერი უთქვამს; და სულ ახლახან ქეთათოსთან ერთად რომ გვეწ­ვია და ნანას და მე გამოგვიცხადა, – მალე გოგო გვეყოლება და გადავ­წყვიტეთ რეტრო სახელი დავარქვათ – ნანაო. პატარა ნანამ გვასახელა – თავის წითურ ძაღლთან, კაფკასთან ერთად ის წარმატებით ასრულებდა როლს „მაესტრო TV“-ის მიერ გადაღებულ რეალიტი შოუში, რომელიც ერთი თვის განმავლობაში დეტალურად აშუქებდა ირაკლისა და ქეთათოს ყოველდღიურ ცხოვრებას. ამ დღეს ნანა ბებიასთან, გულიკოსთან იყო, რომელსაც დულიტოს ეძახდა, ისე როგორც მე – დელას. უკანა­ენისმიერებს, ვერც მჟღერსა და ვერც ყრუს, ბავშვი ვერ წარმოთქვამდა. ამით თავის მეორე, თანამოსახელე ბებია ნანას ჰგავდა, რომელიც თურმე ადრეულ ბავშვობაში кукла-ს ნაცვლად тутла-ს ამბობდა. ამგვარ მოგონებებში გავატარე საათ-ნახევარი. მალე ქეთათო უნდა დაბრუნებულიყო. წამოვდექი და კვლავ იმ ოთახში შევედი, სადაც მძინარე ირაკ­ლი მეგულებოდა. იმავე პოზაში იწვა და ოთახიდან გასვლა დავაპირე. კართან ვიდექი. არც გავდიოდი და არც უკან ვიხედებოდი. ძალიან არ მინდოდა დამენახა ის თითქმის შეუმჩნეველი ცვლილება, რომელიც შევამჩნიე და არ შევიმჩნიე, ის ზარდამცემი, უსასრულოდ მცირე სხვა­ობა, ახლად მკვდარს ცოცხლისგან რომ განასხვავებს. რამდენ ხანს შემეძლო მეტყუებინა თავი... მივედი და იმავე ბეჭზე ხელი დავადე. არ სუნთქავდა. მერე მკერდს ჩავუყევი. მხოლოდ გულის სიახლოვეს აღმოვაჩინე პაწაწინა თბილი წერტილი. სასწრაფოს ექიმმა გარდაცვალება დაადასტურა. ქეთათო ჯერ კიდევ სტუდიაში იყო, იქ შევატყობინე და „რუსთავი 2“-მა ირაკლის სიკვდილის ამბავი breaking news-ის სახით გაუშვა ეთერში... ამას მოჰყვა სხვა ტელევიზიების სიუჟეტები, ათას­გვარი ვერსიებით და უწყვეტი ზარების ნაკადი ჩემს მობილურზე. ნანა მიღებული შოკისგან სიცოცხლის ბოლომდე სრულად ვერ გამოვიდა. მის გაუსაძლის ტკივილს ისიც ერთვოდა, რომ სახსრის მოტეხილობისა და ხელოვნურით ჩანაცვლების შემდეგ დამოუკიდებლად სიარული ჯერ არ შეეძლო. სულ ლოგინში იწვა და ტიროდა. ცრემლს მეც ვერ ვიკავებდი, განსაკუთრებით, როცა ვიხსენებდი ირაკლის სასაცილომდე არარეალურ ბიზნეს-პროექტებს, რომელთა განხორციელებით აპირებდა, გამდიდრებას თუ არა, საკუთარი ოჯახის შენახვას მაინც. ამგვარი იდეების გენერირებას მან მას შემდეგ უმატა, რაც გაჩნდა პატარა ნანა, მისი ერთ-ერთი ბოლო, და ბაბუა-ბებიების აზრით საუკეთესო ნაწარმოები. ჩემთვის დღესაც ორი ირაკლი არსებობს: ერთი – ჩემი და ნანას პირმშო. ის ჩემს მეხსიერებაში მარად ბავშვად დარჩება. სწორედ ამ ბავშვის – ირაკლის სიკვდილი განვიცადე ასე მწარედ 2006 წლის 24 თებერვალს. მეორე – მიამიტი და იმავდროულად უჩვეულო ნიჭით დაჯილდოებული შემოქმედი. ის არ მომკვდარა. „სათქმელი თქვა და უბრალოდ კარი გაიხურა“. სამძიმრის სათქმელად ჩვენს პეკინის 14-ის ბინაში, ნათესავებისა და ნაცნობ-მეგობრების გარდა, საქართველოში არსებული ყველა პოლიტიკური ძალის ხელმძღვანელები მოვიდნენ. სანდრა სააკაშვილი ყოველდღე ჩვენთან იყო და მწოლიარე ნანას საათობით ეჯდა. როცა სადარბაზოში შევარდნაძის დაცვის თანამშრომელი შევნიშნე, მივხვდი, რომ მალე ექს-პრეზიდენტი გამოჩნდებოდა. შევი გადამეხვია, გასვლისას კვლავ შეხედა ირაკლის და თავი დახარა, როგორც მაშინ, მამაჩემის პანაშვიდზე. ცოტა ხანი გავიდა და ოთახში მიშა სააკაშვილი შემოვიდა. მელაპარაკა. მერე დიდხანს ჩუმად იყო. რაღაცაზე ფიქრობდა. წასვლისას ასე მითხრა – „სამსახურში გამოსვლას ნუ იჩქარებ, მაგრამ როცა გამოხვალ, აუცილებლად მნახე“. მაშინ მე პრეზიდენტის თანაშემწე და პრესსპიკერი ვიყავი. დღის განმავლობაში ვეცნობოდი მსოფლიო მედიაში გამოქვეყნებულ ჩვენთვის საინტერესო მასალას და საღამოობით შეკუმშული სახით მიშას ვაცნობდი. კვირაში რამდენჯერმე ქართველ და თბილისში აკრიდიტებულ უცხოელ ჟურნალისტებს ვხვდებოდი და მიმდინარე პოლიტიკური მოვლენების ჩვენეულ ხედვას ვუზიარებდი. ტელევიზიებში კვლავინდებურად ხშირად ვჩნდებოდი. სახელმწიფო ბიუჯეტი მნიშვნელოვნად იყო გაზრდილი და მოხელეთა შრომის პირობები შეუდარებლად გაუმჯობესებული. მიშა ერთი კვირის თავზე ვნახე. ყოველგვარი შესავლის გარეშე მით­ხრა, რომ წინათაც ფიქრობდა და აზრი არც ახლა შეუცვლია: „საქარ­თველოს ინგლისში შენ უნდა წარმოადგენდე“. ეს სიახლე ნანას ტრაგედიამდე რომ გაეგონა, სახე გაუბრწყინდებოდა და მეგობრებს ტელეფონზე რეკვით აიკლებდა. ახლა კი მხოლოდ თავი დამიქნია და თვალები ცრემლით აევსო. ლონდონში სექტემბერში წავედით. თან შვილიშვილები – ანა და გაგა – წავიყვანეთ. პატარა ნანა ჯერ მართლაც პატარა იყო და ლონდონში ყოფნა არაფერს არგებდა. ჩამოვიდა, როცა სკოლის ასაკს მიაღწია. ლონდონმა თავისი ქნა. დიპლომატიურმა მიღებებმა, მკაცრი დრეს­­კოდის ნორმების აღსრულების აუცილებლობამ, ახლად შეძენილი ნაცნობების მრავალეროვნულმა წრემ ნანა თანდათან თვალში გამოახედა. და როცა, ბუკინგემის სასახლეში დედოფლისათვის რწმუნებათა სიგელების გადაცემის აღსანიშნავად გამართულ vin d’honneur-ზე მან შამპანურით სავსე ჭიქა ასწია, მის უძირო თვალებში პირველად ამ თვეების განმავლობაში მოციმციმე ვარსკვლავები დავინახე“. - წერს გელა ჩარკვიანი სოციალურ ... ...
  • „პირბადეს ვეღარ იშოვი, სადეზინფექციო ხსნარებს ფასი დაადეს“ _რას გვატყობინებენ იტალიიდან_პულიის რეგიონი ბარის პროვინციაში,  რომელიც მილანიდან, კორონავირუსის ეპიცენტრიდან ათასი კილომეტრის დაშორებით იმყოფება, ჯერ არანაირი პრევენციის ზომები არ მიუღიათ.  ჩემი გოგონა სკოლაში დადის, როგორც მშობელს,  მომივიდა შეტყობინება, რომ არ დავტოვო ლოკაციის  ადგილი.  ამ ეტაპზე  სხვა არანარი გაფრთხილება არ შემოსულა.  უნდა გითხრა  ისიც , რომ აფთიაქში   ვერ იშოვი პირბადეს. სადეზინფექციო  ხსნარები, რასაც „ამაზონი“ გვჩუქნიდა, ფასები დაადეს და სამი შეკვრა  90 ევრო ღირს.  ახლა აქ დღის პირველი საათია. ამ წუთებშიც შევედი აფთიაქში და პირბადე უკვე არ არის. მითხრეს, რომ დილით რაც მიიღეს, უკვე გაყიდულია, - გვატყობინებს ემიგრაციაში მყოფი ჩვენი მეგობარი ხათუნა შარაძე.  კორონავირუსი ფაქტიურად  ვრცელდება  იტალიაში და ეს სამწუხარო ამბავია. ხათუნა შარაძემ  ასევე გვითხრა, რომ იტალიაში საქართველოს საელჩოს ვებგვერდზე განთავსებულია განცხადება ,  კორონა ვირუსთან დაკავშირებით: „ შექმნილი მდგომარეობიდან გამომდინარე, საქართველოს საელჩო მოუწოდებს იტალიაში და განსაკუთრებით კი მის 5 რეგიონში (ლომბარდია, ვენეტო, პიემონტე, ემილია რომანია და ლაციო) მცხოვრებ და ტურისტული მიზნებით მყოფ საქართველოს მოქალაქეებს გაითვალისწინონ  იტალიის მთავრობის მიერ,  ვირუსის მართვისთვის აუცილებელი რჩევები და განკარგულებები, განსაკუთრებული საჭიროების გარდა თავი შეიკავონ საჯარო თავშეყრის ადგილებში სიარულისგან და დაიცვან ჰიგიენური წესები.“ ... ...

არქივი

ზაფრანი

15 შეცდომა რეცხვის დროს, რომელიც სარეცხს და მანქანას აზიანებს

ხშირად ვამბობთ, რომ ტანსაცმელს აფუჭებს...

რატომ უნდა მიირთვათ ბევრი შოკოლადი

შოკოლადის მირთმევის შედეგად ადამიანის ბედნიერების...

ჰოლივუდელი მარტოხელა მამები

ალ პაჩინო - მსახიობი სამი...

ქალები და მანქანის მართვა

ბრიტანული კვლევის თანახმად, ქალები კაცებზე...

რა არის ბედნიერება?

რას გულისხმობს ბედნიერება?_ სტაბილურ სამსახურს,...

რატომ „იყინებიან“ ქალები ხშირად

ქალებისგან ხშირად მოისმენთ, რომ ეყინებათ...
კარმიდამო ჩემი

საკურა_ იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, მალე სამტრედიაშიც აყვავდება

საკურა-იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, ულამაზესი ალუბლის...

ფუტკრის რძე _ ოცდამეერთე საუკუნის ჯადოსნური წამალი

საქართველოს ბუნება ყოველგვარ პირობას ქმნის...

როგორ დავიბრუნოთ ფუტკრის მართვე

გაზაფხულის მოახლოებისთანავე ნებისმიერმა მეფუტკრემ თუ...

მსხვილნაყოფა ციტრუსი _ "ოიუ" (Citrus Oiu)

საქართველოს მოსახლეობისთვის ციტრუსოვანი კულტურებიდან ყველაზე...

"გვაქვს უთვალავი ფერითა!"

ოზურგეთელი, პროფესიით ფარმაცევტი და ხელოვანი...

"დეკემბერა" საოცარი საშობაო ყვავილია

ალბათ, არც ერთი ყვავილის შესახებ...

როგორია ტყის მარწყვი და რა სასარგებლო თვისებები გააჩნია

გაზაფხულის დადგომისთანავე, ადამიანებს უდიდესი სურვილი...

პროდუქტები, რომელიც საუზმეზე არ უნდა მიირთვათ

დიეტოლოგებმა შეადგინეს პროდუქტების სია, რომელიც...

როგორ გაისუფთავონ ფილტვები მწეველებმა

ცოტა ხნის წინ ბრიტანულ მასმედიაში...

შქმერული

დღეს ერთ-ერთი საუკეთესო ქართული კერძის...

"მოხრაკულა" დილით განსაკუთრებით საამოა

„მოხრაკულა“ _ ერთერთი ძველი ქართული...