უნივერსიტეტიდან ფრონტის ხაზზე _ 96 წლის პედაგოგის ცხოვრების დეტალები

ისტორია

უნივერსიტეტიდან ფრონტის ხაზზე _ 96 წლის პედაგოგის ცხოვრების დეტალები

2018 ოქტ 31 09:10:32

ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ საჭამიასერში მცხოვრები ასინეთ ჩხიკვაძე-ზარბაზოია 50 წლის განმავლობაში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. როგორც მისი მონათხრობიდან ჩანს, საკმაოდ მკაცრი, თუმცა, სამართლიანი მასწავლებელი გახლდათ.  ქალბატონი ასინეთი 96 წლისაა. იგი "გურია ნიუსთან" თავისი ცხოვრების შესახებ საუბრობს და დეტალურად იხსენებს ყველაზე მასშტაბურ და სისხლისმღვრელ ომს კაცობრიობის ისტორიაში, რომლის უშუალო მონაწილე თავად იყო. როგორც ჩვენი რესპონდენტი გვიყვება, უნივერსიტეტის აუდიტორიიდან პირდაპირ ფრონტის ხაზზე მოხვდა.


 _ 1940 წელს დავამთავრე ჩოხატაურის საშუალო სკოლა, იმავე წელს მოვეწყვე ბათუმის ინსტიტუტში ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. კონკურსი იყო  და 7 საგანი უნდა ჩაგვებარებინა. 34 ქულა დავაგროვე, რუსულში მივიღე  მხოლოდ 4 ქულა. მათემატიკის წერისას გამომცდელი მედგა თავზე. მე სოფლიდან ჩასული  გოგო ვიყავი, ჩოხატაურს იქით ნამყოფი არ ვყოფილვარ. უცებ ჩემს ფანქარს წვერი წატყდა და გამომცდელმა თავისი ფანქარი მომცა. ავწიე თავი და ბატონო, თქვენს ფანქარს კაი ფეხი თუ აქვს-მეთქი, _ ვუთხარი, გოგონა ფეხი კი არა, თავი უნდა ახლა მაგას, თავიო, _ მითხრა მან.

 ჩავირიცხე, ხუთოსანი არ ვყოფილვარ, მაგრამ კარგი სტუდენტი ვიყავი. 1941 წელში ომი როცა გამოცხადდა, ბათუმის პირველობის შეჯიბრი იყო. ინსტიტუტიდან პირველობა ავიღე 500-მეტრიან გადარბენაში, ხოდა იქ მოვისმინეთ ომის დაწყების ამბავიც. ჩვენგან თითქმის ყველა ბიჭი  ომში გაიწვიეს და დავრჩით უმეტესად გოგონები.

1942 წლის 1 აპრილს ლექციებიდან წაგვიყვანეს, გაგვატარეს კომისია, მამაჩემი ფრონტზე იყო, ძმები პატარები მყავდა, უფროსი შვილი მე იყავი. მამაჩემი იწერებოდა, ბედნიერი კაცი ვარ, რომ ბიჭებს ფრონტი არ მოუწევთო, რას იფიქრებდა, თუ მე მელოდა ეს ყველაფერი. გამომიძახეს და 5 აპრილს მზად უნდა ვყოფილიყავი გასაწვევად. დედაჩემი იყო ჩამოსული ჩემთან, მე კომისიასთან შეხვედრაზე ვიყავი, საბუთების მოცემასაც დააგვიანდა და 12 საათსაც გადაცდა ამასობაში. ქალიშვილი ასეთ დროს ქალაქში გარეთ არ მოეწონა დედაჩემს, სახლში როცა მივედი ვუთხარი, რომ მეორე დღეს ფრონტზე მივდიოდი. მოიკლა თავი, მაგრამ რაღას იზამდა...

5 აპრილს გაგვიწვიეს, მახინჯაურში იდგა ჩვენი ნაწილი ბანაკად. ჩემი მოვალეობა გახლდათ თვითმფრინავების გამოცნობა, ამიტომ გერმანული თვითმფრინავების აღწერილობა შევისწავლეთ ძალიან კარგად _ არცერთი თვითმფრინავი არ შემოგვპარვია. ადრე გავიგებდით და ვიძახებდით, ტელეფონი დაკავებული გვქონდა სულ. ამის შემდეგ გამაგზავნეს ბაღდათში. სახლში დაუბარებიათ ჩემებთან ჩემი ადგილსამყოფელის შესახებ და უთქვამთ, თუ გინდათ, ნახეთ, ჩადითო. წამოსულა დედა და მამა. მე იმავე დღეს ლენტეხში გამაგზავნეს. მშობლები რომ მივიდნენ, იქ მეძებეს აღწერილობით და შერჩათ ხელში სხვა გოგონა _ ზინა ჯიბუტი. მე ლენტეხში ვიყავი უკვე. საქართველოში ვიყავით 1944 წლის მაისამდე. მერე შეგვკრიბეს პოსტებიდან და წავედით ფრონტზე.

ქალბატონი ასინეთი ემოციურად იხსენებს ფრონტის ხაზზე ძმასავით შეზრდილ ბიძაშვილთან შეხვედრას.

_ შინელი დახვეული კისერზე გვქონდა გადადებული, ტელეფონი საველე აპარატების ყუთებივით იყო, ტანსაცმელი ზურგზე მოკიდებული, მხარზე კალაშნიკოვის ტიპის შაშხანები და ამ ყველაფერს თან ერთვოდა 45 გრადუსი სიცხე. ოდესის ოლქი დანგრეული იყო, განსაკუთრებით ებრაელების დასახლება. ღამეს მინდორში ვათევდით და საღამოობით ქართულად ვლაპარაკობდით გოგონები. ბიძაშვილი მყავდა, ერთად ვიყავით გაზრდილი.  ტყუილები უყვარდა და "ტარაბუხას" ვეძახდი. ერთ საღამოს ასე ვსაუბრობთ, ამ დროს ჰოსპიტალიდან ვიღაცამ დაგვიძახა _ "გოგოებო, ქართველები ხართ"? _ ვიცანი ხმაზე... შენ ტარაბუხა რა გინდა აქ-მეთქი, თურმე, დაჭრილი ყოფილა. ჩვენი შეხვედრა ძალიან ემოციური იყო, სანამ 50 მანეთი არ მომცა, არ მოისვენა. ცოტა ხანში სახლში გამოაგზავნეს.

ოდესის იმ ოლქში, სადაც ჩვენ ვიყავით, წყალი არ იყო, ჭაში გერმანელებს ძაღლები ჰყავდათ ჩაყრილი. მივდიოდით, არ ვჩერდებოდით, ღამე მინდორში გვეძინა. მდინარე სირეტი ჩამოდის ბესარაბიაში.  მივადექით ღამე ამ მდინარეს. წყალი რომ დავინახეთ, რა იყო არ დავკვირვებივართ, ისე დავიწყეთ დალევა. არ ჰქონდა სასიამოვნო გემო, მაგრამ მაინც წყალი იყო და ვსვამდით. რომ გათენდა დავინახეთ, სულ მკვდრებით იყო მდინარე სავსე, იერიშით აეღოთ ქალაქი. ეს რომ მოხდა, 19 წლის ვიყავი, ახლა 96 წლის ვარ და ამ ამბის მერე წყალს ძალიან იშვიათად თუ დავლევ, ისე იმოქმედა ჩემზე.

ომის დასრულების შემდეგ, როგორც ჩვენი რესპონდენტი გვიყვება, ემზადებოდა დაბრუნებოდა ცხოვრების ჩვეულ რიტმს.

_ ომი დამთავრდა 1945 წლის მაისში. სექტემბერში დემობილიზაცია გაგვიკეთეს ქალაქ პლოესტში (ნავთობის ქალაქი), როსტოვამდე გამოვედით. მოგვცეს ტალონები სურსათისთვის, გზაში გვითხრეს, რომ ჯერ კიდევ არსებობდნენ ადამიანები, რომლებსაც ჩვენი, წითელარმიელების მოწამლვა სურდათ. დაგვირიგეს პური და ნიორი, თან გაგვაფრთხილეს, რომ არსად ჩამოვსულიყავით. როსტოვში ჩავედით და წავედით ბაქოსკენ. ბაქოში 2 ვედრო მარილი ავიღე 1 კუპონის ფასად, ახალი ფეხსაცმელი, კაბები, საჩუქრები მოგვცეს და ისე გამოგვისტუმრეს ჯარიდან თბილისში ჩამოვედით ნავთლუღში, დამხვედრმა ბიჭებმა აგვიგდეს სასაცილოდ ამისთვის იბრძოლეთ ფრონტზე, რომ ეს წამოგეღოთო?

ომიდან რომ ვბრუნდებოდით მეუბნებოდნენ, შენ რა უნდა გააკეთო ახლაო. ვფიქრობდი, როგორ ჩამოვრჩე ახლა ვინმეს-მეთქი. თავიდან ჩავაბარე  ბათუმის ინსტიტუტში, 1953  წელში დავამთავრე, ამ დროს უკვე 3 შვილი მყავდა. 5-დიპლომიანს მეძახდნენ ხუმრობით. მათემატიკური დავამთავრე და დიპლომი მომცეს ფიზიკოსის. იმ ამხანაგებს, რომლებიც ჩემს გეგმებს აბუჩად იგდებდნენ, უმაღლესი არცერთს დაუმთავრებია. მე ინტერესი მქონდა ყველაფრის. გრიშა კალანდაძე იყო განათლების განყოფილების გამგე, რომელსაც ვთხოვე, მოზრდილთა სკოლაში ჩემთვის საათები მოეცა. 5 სკოლაში მათემატიკის საათები მომცეს და საჭამიასერში გამომიშვეს. ამ სოფელზე კარგი წარმოდგენა მქონდა. წამოვედი, დედაჩემი გამომყვა, სამხედრო ფორმაში ვიყავი გამოწყობილი. მამია გოგიტაძე იყო სკოლის დირექტორი, მე ასაკთან შედარებით უფრო ახალგაზრდულად გამოვიყურებოდი და მოსწავლედ ჩამთვალეს. ამ დროს ვუთხარი თქვენთან მასწავლებლად დამნიშნეს-მეთქი. მე-6 კლასში გამიშვეს გაკვეთილზე. დიდი ხანი წიგნიც არ მქონდა ხელში ანაღები და ცოტა შევშინდი. სასწავლო ნაწილმა ბავშვებს წარუდგინა ჩემი თავი. ძალიან ვნერვიულობდი. არ ვიცოდი, რა გამეკეთებინა. სია ამოვიკითხე, ბავშვებს ვუთხარი, 1 კვირაც არაა, რაც ფრონტიდან დავბრუნდი და ამჯერად გაკვეთილს არ ავხსნი, ისე ვისაუბროთ-მეთქი. ამ დროს ბავშვებმა დაიწყეს ყვირილი _ მასწავლებელო მამაჩემი თუ ნახე, ჩემი ძმა თუ ნახე... ვისაუბრე ბავშვებთან.  მას შემდეგ 50 წელი ვიყავი მასწავლებელი.

ქალბატონი ასინეთის ყოველდღიურობა წიგნების კითხვითა და შვილთაშვილების აღზრდით შემოიფარგლება. ის აქტიურად განაგრძობს სხვადასხვა ლიტერატურის გაცნობას, ზოგჯერ ხელმეორედაც კითხულობს უკვე წაკითხულ წიგნებს. ქალბატონ ასინეთს 4 შვილი, 8 შვილიშვილი და 13 შვილთაშვილი ჰყავს, რომლებითაც ძალიან ბედნიერია და ამაყობს.

_ კითხვა მიყვარს. ზოგადი უნარების ამოცანების ამოხსნა მიყვარს ძალიან, რომ ამოვხსნი, პასუხს ვნახავ და ჩემსას რომ დაემთხვევა, ძალიან მიხარია. არცერთი არ დამრჩენია თითქმის, ყველა ამოვხსენი. ვკითხულობ, ზოგჯერ განმეორებითაც, ახალგაზრდობაში წაკითხულს. "რობინზონ კრუზო" მიყვარს და მერამდენედ წავიკითხე უკვე. ახლა ვკითხულობ ოსტროვსკის ნაწარმოებს _ "როგორ იწრთვებოდა ფოლადი". თუ არ ვიკითხე, მთელი დღე ვზივარ, რა უნდა გავაკეთო. გონებრივი სამუშაოს მეტი არაფრის კეთება შემიძლია, თუმცა, ჯანმრთელობით ძალიან კარგად ვარ, მხოლოდ ფეხები მაწუხებს და სმენის პრობლემა მაქვს.

სახლშიც მყავს შვილთაშვილები, მე-5 და მე-6 კლასის მოსწავლეები არიან. მეზობლის ბავშვებსაც ვამეცადინებ. ტყუილად ყოფნას ნამდვილად სჯობია.

ჩვენი რესპონდენტი ამაყობს მის მიერ აღზრდილი მოსწავლეებით.

_ ჩემი მოსწავლეები იყვნენ ანტონ ხუნდაძე, ალეკო კვინტრაძე, მათი კლასის ხელმძღვანელი ვიყავი 6 წელი. მე-4 კლასიდან საშუალო დავამთავრებინე. საქართველოში თუკი რამე შესანიშნავი ადგილი იყო, ყველგან ვართ ნამყოფი. თავიდან ბოლომდე სიით მახსოვს ყველა, ვისაც კი ვასწავლიდი. ამჟამად რაიონში ესენი არიან, პროფესორიც გახდა ჩემი ერთ-ერთი მოსწავლე.

ჩემი შვილის მასწავლებელიც ვიყავი. თემას რომ ვაწერინებდი, არაფრით არ ვამეცადინებდი. ბავშვები "შავ დღეს ათენებდნენ", რა დედაა, შენ რომ თემას არ გაძლევსო. არასოდეს ვეტყოდი. სულ ვუმეორებდი _ მე ვარ შენი დედა, მაგრამ იმათ დედა მასწავლებლები ხომ არ ჰყავთ და ამიტომ ყველამ ერთნაირად უნდა იმუშაოთ, სამართლიანად.

90 წელში პენსიაში გავედი და იცით რატომ? ქუთაისიდან მოვიდა ვიღაც ახალგაზრდა ბიჭი. მოგვდგა და კომუნისტების პერიოდის ადამიანები ძალიან ცუდად მოგვიხსენია სულ დავკარგე წარმოდგენა. იმის შემდეგ არ მიმუშავია. ამავდროულად შვილმა მთხოვა დახმარება. მე სამსახურის გამო არ შემეძლო, მაგრამ დავფიქრდი და გავიაზრე _ რა დედა ვიქნებოდი, როცა შვილს უჭირს და მე ვერ დავეხმარებოდი, წამოვიყვანე შვილიშვილი აღსაზრდელად ჩემთან 3 თვით. ჩემმა ქმარმაც სამუშაოს თავი დაანება. ცოტა რომ წამოიზარდა, შევისვამდი კისერში და წავიყვანდი სკოლაში. 3 კილომეტრია სკოლა აქედან. ასე გავზარდე, ახლა თვითონ მივლის, თან მყვება.

ქალბატონი ასინეთი მიიჩნევს, რომ ცხოვრება შინაარსიანად გაატარა და კითხვაზე _ რაიმეს შეცვლა რომ შეეძლოს, რას შეცვლიდა, გვპასუხობს, რომ არაფერს შეცვლიდა და სიამაყით ამბობს, რომ ვალმოხდილია, როგორც ქვეყნის, ასევე, საზოგადოებისა და ოჯახის წინაშე.

_ ცხოვრება ძალიან შინაარსიანად გავატარე, შრომაში საზოგადოებრივ დავალებას ვასრულებდი ყოველთვის. 1956 წლიდან 1987 წლამდე პარტორგანიზაციის მდივანი ვიყავი. 1946 წელში გავთხოვდი, 1947 წლიდან ოჯახში ვიყავი და სხვადასხვა საქმიანობას ვეწეოდით. მაგალითად, აბრეშუმის პარკის მოვლა მიყვარდა, იმიტომ, რომ ვაბარებდით, იმ თანხით კი ტანსაცმელს და სხვა ნივთებს ვყიდულობდით. მეუღლე მყავდა ძალიან კარგი ადამიანი. 60 წელი ვიცხოვრეთ ერთად და ერთი ცუდი ნათქვამი არ მახსოვს ერთმანეთისადმი. ყველა საქმეს ერთად ვაკეთებდით. 1952 წელში მეზობელისგან ვიყიდეთ სახლი, კედელი იყო მხოლოდ. ძმები ჯარში ყავდა, დედა და მამა მოხუცებულები, ვინ უნდა ამოდგომოდა მხარში თუ არა მე. მივდიოდით ტყეში, მოვხერხავდით, წამოვიღებდით მასალას სახლში. ერთად ვაშენეთ ყველაფერი.

ასე გავატარე ჩემი ცხოვრება, რომელიც უშინაარსო ნამდვილად არ ყოფილა.




 ახალი ამბები
  • დაგვეხმარეთ მაუწყებლის გადარჩენაში - ჟურნალისტების ნაწილი დიპლომატიურ კორპუსს მიმართავსაჭარის საზოგადოებრივი მაუწყებლის საინფორმაციო სამსახურის თანამშრომლები განცხადებას ავრცელებენ. ისინი ახალი ამბების სამსახურის უფროსის მოადგილის - მაია მერკვილაძის შტატის გაუქმება სარედაქციო პოლიტიკაზე პირდაპირი თავდასხმად მიიჩნევენ და დიპლომატიურ კორპუსს მიმართავენ. "საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიისა და რადიოს მრჩეველთა საბჭოს სხდომაზე დღეს მიღებულ გადაწყვეტილებას ახალი ამბების სამსახურის თანამშრომლები სარედაქციო დამოუკიდებლობის შეზღუდვად მივიჩნევთ. ახალი ამბების სამსახურის უფროსის მოადგილის - მაია მერკვილაძის შტატის გაუქმება სარედაქციო პოლიტიკაზე პირდაპირი თავდასხმაა. დღეს მრჩეველთა საბჭომ და მაუწყებლის დირექტორმა არხის თანამშრომლების მოთხოვნა, - საკითხის უკეთ შესწავლის მიზნით მისი განხილვა გადადებულიყო, არ გაითვალისწინა. გაუგებარია, რატომ არის პროცესი ფორსირებული, როდესაც დირექტორს ისედაც აქვს გაცხადებული, რომ რეორგანიზაციას გეგმავს. ამასთან, დაწყებულია დისციპლინური დევნა ახალი ამბების სამსახურის უფროსის - შორენა ღლონტის წინააღმდეგ, რაც კიდევ უფრო მეტად გვიღრმავებს ეჭვებს, რომ მენეჯმენტისთვის სასურველი ახალი კადრების შემოსაყვანად პოზიციები თავისუფლდება. გვაქვს მოლოდინი, რომ მაია მერკვილაძის შემდეგ, სარედაქციო პოლიტიკას ჩამოაშორებენ ახალი ამბების ხელმძღვანელს - შორენა ღლონტს. მიგვაჩნია, რომ საზოგადოებრივი მაუწყებლის აჭარის ტელევიზიასა და რადიოში შექმნილი ვითარება საარჩევნო წელს ემსახურება არასასურველი კადრების, განსაკუთრებით კი - კრიტიკული ჟურნალისტების ჩამოშორებას. მივმართავთ დიპლომატიურ კორპუსს, საერთაშორისო და ადგილობრივ არასამთავრობო ორგანიზაციებს - ჩაერთონ პროცესში და დაგვეხმარონ მაუწყებლის გადარჩენაში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, დაზარალდებიან არა მხოლოდ ჟურნალისტები, არამედ დაზიანდება საზოგადოებრივი მაუწყებლის იდეა, რაც კიდევ უფრო დააზარალებს მედიაგარემოს, პლურალიზმსა და დემოკრატიულ პროცესებს ქვეყანაში. დირექტორის მიერ დაგეგმილი სტრუქტურული ცვლილებები შეეხო სხვა სამსახურებსაც. მაგალითად: საავტორო - შემოქმედებითი გადაცემების სამსახურის უფროსის მოადგილეს შემოქმედებითი მიმართულებით - გიორგი მურვანიძეს, ამავე სამსახურის მოადგილეს საორგანიზაციო მიმართულებით - ბესო დუმბაძეს და ფინანსური სამსახურის უფროსის მოადგილეს მაია შაშიკაძეს. ასევე სხვა მოადგილეების შტატებს, რომლებიც ვაკანტური იყო. მაუწყებელში დღეს განვითარებული მოვლენები ლოგიკური გაგრძელებაა იმ პროცესებისა, რომელიც დაიწყო 2019 წლის აპრილში ნათია კაპანაძის იმპიჩმენტით, გაგრძელდა მაუწყებლიდან ნათია ზოიძის იძულებით წასვლით და ნათია შავაძესთან შრომითი ხელშეკრულების ამოწურვით."_ ნათქვამია ... ...
  • ჩოხატაურელი ნორჩი მხატვრების წარმატება "ზამთრის ვერნისაჟზე"მერაბ ბერძენიშვილის სახელობის ოზურგეთის თანამედროვე სახვითი ხელოვნების ცენტრში გურიის რეგიონის საჯარო სკოლების მოსწავლეთა ნამუშევრების მეცხრე გამოფენა-კონკურსი _ „ზამთრის ვერნისაჟი“ მოეწყო. გამოფენაში მონაწილეობა მიიღეს ჩოხატაურის სახელოვნებო სკოლების გაერთიანების სამხატვრო სკოლის მოსწავლეებმა, რომლებიც სხვადასხვა ნომინაციაში, ოზურგეთის მერიისა და საკრებულოს მიერ მიერ დაჯილდოვდნენ სიგელებით, ფულადი ჯილდოთი და ფასიანი საჩუქრებით. ნომინაციაში ,,საუკეთესო ფერწერა'' დაჯილდოვდა პაპუნა ჯინჭარაძე (მე- 5 კლასი), ნომინაციაში ,,საუკეთესო კომპოზიცია'' _ ლუკა ფუტკარაძე (მე-3 კლასი); ნომინაციაში ,,საუკეთესო ნახატი’’ _ ნანა კვინტრაძე (მე-6 კლასი); ნომინაციაში ,,მნახველის სიმპათია’’ _ ანასტასია კობიძე (მე-4 კლასი). ა(ა)იპ ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სახელოვნებო სკოლების გაერთიანების სამხატვრო სკოლის ყველა მონაწილე ცენტრის მიერ დაჯილდოვდა სიგელებით გამოფენაზე ... ...
  • ხანძარი ზუგდიდში, სოფელ ზედა ეწერშიხანძარი იყო ცოტა ხნის ზუგდიდში, სოფელ ზედა ეწერში. როგორც ადგილიდან "გურია ნიუსის" ჟურნალისტი იტყობინება, ცეცხლი ეკალ-ბარდებს ეკიდა. ხანძარი ამდროისთვის ლიკვიდირებულია. შემთხვევის შედეგად არავინ დაშავებულა. ადგილზე სამი სახანძრო მუშაობდა. ჯერჯერობით, უცნობია, რამდენი ჰექტარი დაიწვა. ასევე, უცნობია ხანძრის გამომწვევი ... ...
  • „ვითხოვთ სამართალს“ _ აქცია ავტობანის მშენებლობაზე ლანჩხუთში, სუფსის მოსახლეობამ ავტობანთან დაკავშირებით აქცია გამართა. ისინი ამბობენ, რომ თანხა, რომელიც სახელმწიფომ მათ კუთვნილი მიწების დათმობის სანაცვლოდ გადაუხადა მიზერულია და საკითხით დაინტერესებას პრემიერ მინისტრს თხოვენ. სუფსის ადმინისტრაციის მოსახლეობის ნაწილის საპროტესტო მუხტი იმ ფართობების კომპენსირების თანხაზე, სადაც ავტომაგისტრალმა უნდა გაიაროს, არახალია _ მათთვის კატეგორიულად მიუღებელია სახელმწიფოს მიერ ერთ კვ/მეტრზე შეთავაზებული ფასი. ისინი ხელისუფლებას მოსახლეობის აბუჩად აგდებაში დებენ ბრალს და გაცილებით მეტი თანხის გადახდას ითხოვენ. საქმე სუფსის ადმინისტრაციული ერთეულის საზღვრებში მოქცეულ კერძო საკუთრებაში არსებულ სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის იმ ნაკვეთებს ეხება, რომლებიც "ფოთი-გრიგოლეთის" 14-კილომეტრიანი მონაკვეთის საზღვრებში ავტობანის მშენებლობის პროექტში მოხვდა. აქედან, "გრიგოლეთი-ქობულეთის ზოლი 10 კილომეტრია. „ჩვენი კერძო საკუთრება (მიწის ნაკვეთები) მიზერულ ფასებად მუქარითა და იძულებაში ჩაყენებით დაგვათმობინეს. დღემდე ვითხოვთ სამართალს, გენპროკურატურასაც მივმართეთ საქმის ჯეროვანი გამოძიების მოთხოვნით, მაგრამ 11 თვეა იძიებენ და ახლა ირკვევა, რომ საქმე შესასწავლად სუფსის პოლიციისთვის გადმოუგზავნიათ. დიდი ალბათობით თანამდებობის პირებმა მიითვისეს ჩვენი კუთვნილი სოლიდური თანხები და ამიტომაც ეტყობა საქმის ჩაფარცხვის სურვილი აქვთ“-ამბობს აქციის ერთ-ერთი მონაწილე ხათუნა გუჯაბიძე. ხათუნა გუჯაბიძის თქმით, ფართობების კომპენსირების თანხის თაობაზე სუფსის მოსახლეობის მხრიდან ინფორმირებულია პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე გია ვოლსკი და იუსტიციის მინისტრი თეა წულუკიანიც. „ჩვენ ინფორმაცია საკითხთან დაკავშირებით მივაწოდეთ გია ვოლსკისა და თეა წულუკიანს, დაგვპირდნენ საკითხით დავინტერესდებითო, მაგრამ საქმე ამის იქეთ არ წასულა. წულუკიანი მაშინ  დაგვპირდა, რომ საქმეს გენპროკურატურისგან გამოითხოვდა და პასუხს ადგილობრივი ხელმძღვანელობის მეშვეობით შეგვატყობინებდა, ბევრჯერ მოვიკითხეთ მერიაში მინისტრისგან გამოგზავნილი პასუხი, მაგრამ დღემდე არააფერი ჩანს“-  ამბობს ხათუნა გუჯაბიძე. მიწის იმ მესაკუთრეები,  რომელთა ნაკვეთებიც მოექცა გრიგოლეთი-ქობულეთის საავტომობილო გზის პროექტში, საკუთარ პრეტენზიებს „გურია ნიუსთან“ საუბარში აფიქსირებენ: -"მონაკვეთის საზღვრები იწყება ზღვის სანაპირო ზოლიდან 700 მეტრის დაშორებით. ნაკვეთებს მარჯვენა მხრიდან ესაზღვრება საგზაო-სატრანსპორტო მაგისტრალი, მარცხენა მხრიდან კი _ მდინარე სუფსა. არის ვაკე ადგილი და თავისი მდებარეობის მიხედვით პრესტიჟულია ნებისმიერი ბიზნესსაქმიანობისთვის. მოსახლეობას გვქონდა დიდი მოლოდინი, რომ ამ ნაკვეთებში სახელმწიფო სოლიდურ თანხას გადაგვიხდიდა და ღირსეულად მოგვექცეოდა, მაგრამ მოხდა პირიქით. სუფსის საზღვრებში განლაგებული მიწის ნაკვეთები (ე. წ. "ნაოჩვანი"), რომლებიც წარმოადგენს 32 ოჯახის კერძო საკუთრებას, მდებარეობს პრესტიჟულ ადგილზე, დანიშნულებით _ სასოფლო-სამეურნეო, მოხვდა ავტობანის მშენებლობის პროექტში. ამ შემთხვევაში მიწის მესაკუთრეებთან მთავრობის, არასამთავრობო ორგანიზაციების და არც გზის დეპარტამენტის მხრიდან არანაირ შეხვედრას, შემოთავაზებას და კონსულტაციას ადგილი არ ჰქონია. დეპარტამენტის წარმომადგენლები გვაძალებდნენ ხელშეკრულებაზე ხელის მოწერას და ჩვენი საკუთრების დათმობას ასეთ მიზერულ ფასად და მოსახლეობაში ავრცელებდნენ ხმებს, რომ წინააღმდეგ შემთხვევაში მესაკუთრეს სახელმწიფო ჩამოართმევდა საკუთრებას _ პროექტის განხორციელების ხელის შეშლასთან დაკავშირებით. ჩვენი ხელისუფლების დამოკიდებულებამ ისე შეაშინა და პანიკაში ჩააგდო სოფლის მოსახლეობა საკუთრების ჩამორთმევასთან დაკავშირებით, რომ მათმა ერთმა ნაწილმა, რომლებიც ბანკის ვალებში იხრჩობოდნენ, ამ უსამართლო და ძალით თავსმოხვეულ "ხელშეკრულებას" ხელი მოაწერა.  ჩვენ გვქონდა სიტყვიერი ინფორმაცია იმასთან დაკავშირებით, რომ იმ მონაკვეთში, ე.წ. "ლოტში", რომელიც, დაახლოებით, 10-კილომეტრიან ზოლს მოიცავს, ჩვენი ნაკვეთების შემდეგ განლაგებულ ნაკვეთებში (რომელიც შედის, ლანჩხუთის და ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის საზღვრებში), მესაკუთრეებს გადაუხადეს გაცილებით სოლიდური თანხები 1კვ. მეტრში. ზოგან 25-60 ლარი ერთ კვ, მეტრში, ზოგან კი 40-დან 120 ლარამდე“, _ ამბობს მიღებული კომპენსაციით უკმაყოფილო მოსახლეობა და ხელისუფლებას საკითხით დაინტერესებას ... ...
  • საზარელი ტრაგედია ვანში - 26 წლის მამაკაცმა სანადირო თოფით თავი მოიკლავანში, სოფელ მუქედეში 26 წლის მამაკაცმა სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. ინფორმაცია "გურია ნიუსს"მერის წარმომადგენელმა დაუდასტურა. ავთანდილ გუბერიძის განცხადებით,სუიციდის ფაქტი 16 თებერვალს მოხდა.  ადგილობრივების ინფორმაციით, ახალგაზრდა კაცმა თავი სანადირო თოფით მოიკლა. რა გახდა თვითმკვლელობის მიზიზეზი, უცნობია.  შსს-მ მომხდარ ფაქტზე გამოძიება სსკ-ის 115-ე მუხლით დაიწყო, რაც თვითმკვლელობამდე მიყვანას ... ...

არქივი

ზაფრანი

რატომ „იყინებიან“ ქალები ხშირად

ქალებისგან ხშირად მოისმენთ, რომ ეყინებათ...

რა პროდუქტები უნდა მივირთვათ ზამთარში

რძე სუპერმარკეტებში სულ უფრო ხშირად...

სიზმრის ახსნა

ორსულობა სიზმრები ორსულობის შესახებ შეიძლება...

მკურნალი პროდუქტები

დამწვრობისას გიშველით ალოე ვერა. დღეში...

„წყალგარეული“ ღვინის მომავალი

სამხრეთ აფრიკელმა მეღვინეებმა ბევრი იფიქრეს,...

ჯონ ლენონის ნივთები დღესაც სარფიანად იყიდება

მას შემდეგ, რაც დიდი ბრიტანელი...
კარმიდამო ჩემი

საკურა_ იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, მალე სამტრედიაშიც აყვავდება

საკურა-იაპონიაში გაზაფხულის სიმბოლო, ულამაზესი ალუბლის...

ფუტკრის რძე _ ოცდამეერთე საუკუნის ჯადოსნური წამალი

საქართველოს ბუნება ყოველგვარ პირობას ქმნის...

როგორ დავიბრუნოთ ფუტკრის მართვე

გაზაფხულის მოახლოებისთანავე ნებისმიერმა მეფუტკრემ თუ...

მსხვილნაყოფა ციტრუსი _ "ოიუ" (Citrus Oiu)

საქართველოს მოსახლეობისთვის ციტრუსოვანი კულტურებიდან ყველაზე...

"გვაქვს უთვალავი ფერითა!"

ოზურგეთელი, პროფესიით ფარმაცევტი და ხელოვანი...

"დეკემბერა" საოცარი საშობაო ყვავილია

ალბათ, არც ერთი ყვავილის შესახებ...

როგორია ტყის მარწყვი და რა სასარგებლო თვისებები გააჩნია

გაზაფხულის დადგომისთანავე, ადამიანებს უდიდესი სურვილი...

პროდუქტები, რომელიც საუზმეზე არ უნდა მიირთვათ

დიეტოლოგებმა შეადგინეს პროდუქტების სია, რომელიც...

როგორ გაისუფთავონ ფილტვები მწეველებმა

ცოტა ხნის წინ ბრიტანულ მასმედიაში...

შქმერული

დღეს ერთ-ერთი საუკეთესო ქართული კერძის...

"მოხრაკულა" დილით განსაკუთრებით საამოა

„მოხრაკულა“ _ ერთერთი ძველი ქართული...