გურული მეჩაიე გოგონა, კინომხატვრის პროფესიით და ჰოლივუდური ღიმილით

კარმიდამო ჩემი

გურული მეჩაიე გოგონა, კინომხატვრის პროფესიით და ჰოლივუდური ღიმილით

2018 ოქტ 16 15:45:50

"დიახ, მეჩაიე ვარ! მაქვს მოტივაცია _ მივიღე პირველი საუკეთესო შედეგი და აუცილებლად ვიტყვი ჩემს სიტყვას გურიაში ჩაის აღორძინების საქმეში. მე მომიხდა საფრანგეთში მოგზაურობა და მატარებლის ფანჯრიდან ვხედავდი ტყეებსა და ველ-მინდვრებს, სადაც ერთ კვადრატულ მეტრსაც ვერ შეამჩნევდით მოუვლელსა და გავერანებულს. მინდა, ჩემს სამშობლოშიც ასეთ სურათს ვხედავდე, რით ვართ ვინმეზე ნაკლები?" _ ამ სიტყვების ავტორი 26 წლის გოგონა ლანა ჟღენტია, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელექედურის მკვიდრი, რომელსაც ასაკისთვის დამახასიათებელი არა მხოლოდ იდეები და ოცნებები ამოძრავებს, ხელში უჭირავს უკვე გაკეთებული საქმე და განსაცვიფრებელი შეუპოვრობით მიიწევს წინ, გავერანებული ფართობების ასაღორძინებლად.

ლანა ჟღენტი თბილისის სამხატვრო აკადემიის დამთავრების შემდეგ, დედაქალაქში კინომხატვრის პროფესიით შეუდგა მუშაობას და თავიდან არც უფიქრია, რომ ჩაის მწკრივებში ჩადგებოდა და მის აღორძინებაზე იფიქრებდა. წერდა სცენარებს პატარ-პატარა ფილმებისთვის, თუმცა, არ მოსწონდა მიზერული ხელფასი და მერე საბუღალტრო კურსის გავლა გადაწყვიტა. დაიწყო ძიება. ორგანიზატორული უნარის მქონე გოგონა მუშაობდა არასამთავრობო ორგანიზაციებში და არა ერთ აქტივობას ასრულებდა. შემდეგ სასტუმრო "ვანოტელში" იმუშავა... მაინც არ მოსწონდა საკმაოდ მაღალი ხელფასი და ერთხელაც იფიქრა, მშობლიურ მელექედურში, საკუთრებაში არსებული ერთი ჰექტარი ჩაის ფართობისთვის მიეხედა, წარმატების შემთხვევაში კი თანდათან გაეფართოებინა საკუთარი ბიზნესი.

_ ვცადე და შესანიშნავად გამომივიდა. იყო მძიმე დღეები და უძილო ღამეებიც, თუმცა, თუ მიზანდასახული იქნები, ვერაფერი შეგაჩერებს. საკუთარი ძალებით მოვახერხე ფართობის მოწესრიგება. მერე პროექტ "აწარმოე საქართველოში" მივიღე მონაწილეობა და გავიმარჯვე. მთლად დარწმუნებული არ ვიყავი გამარჯვებაში. როცა მოვიგე, თითქოს, ფრთები შემესხა. მცირე დანაზოგით და, ასევე, ნედლეულის პირველივე მოკრეფის შემდეგ აღებული თანხა მთლიანად ახალი პლანტაციების შეძენის საქმეში ჩავდე. ახლა ხუთი ჰექტარი ჩაის ფართობი მაქვს. უკვე ახალ პროექტში ვმონაწილეობ. ვერაფერი შემაჩერებს, სოფლის მეურნეობა ისეთი საქმეა, თუ საქმეში გულს ჩადებ, აუცილებლად გამოგივა, _ ამბობს ჩვენი რესპონდენტი, ულამაზესი გოგონა და, ჰოლივუდურ ღიმილს არ იშურებს... თითქოს, იმისთვის არის გაჩენილი, რომ გაგაკვირვოს.

კითხვაზე, ამ ასაკის, პროფესიის და გარეგნობის გოგონას, რამ გადააწყვეტინა მეჩაიეობა, უფრო იღიმება და ამაყად აცხადებს, ჯერ სად ხართო.

ლანა ჟღენტს ჩაის კრეფის საქმეში, წლის განმავლობაში, 25 ქალბატონი ჰყავს დასაქმებული. თვითონაც ყველა პროცესში იღებს მონაწილეობას და არა ერთ მძიმე სამუშაოს ასრულებს.

_ ყოველთვის ჩაის საკრეფად არ მცალია. დრო რომ მქონდეს, არც ამაზე ვიტყვი უარს. როცა ტვირთის გადატანა ან გადაადგილება მჭირდება, ერთი დამხმარე ბიჭი მყავს და ორივე ერთად საკმაოდ მძიმე სამუშაოს ვასრულებთ. სხვანაირად არ გამოვა. ამ შემოდგომაზე საკმაოდ მძიმე სამუშაოები მაქვს შესასრულებელი. ახლად შეძენილი ფართობები მოსავლელია _ გაწმენდა, გასხვლა, დაბარვა, სასუქის შეტანა... უამრავი სამუშაო მელოდება წინ, რაც, ძირითადად, საკუთარი ხელებით უნდა შევასრულო. მაისიდან სექტემბრამდე პლანტაციებში ვარ. ძალიან მიყვარს "რუჯი", ზღვა და მზე, თუმცა, ახლა ჩაიში მიღებული "ზაგარითაც" დავდივარ. ვეღარ მოვიცალე ზღვისთვის, _ კვლავ მახასიათებელი ღიმილით ამბობს სათქმელს და პლანტაციებში მიგვიძღვება.

მელექედურის გარდა, როგორც თავად გვიამბობს, გავერანებული პლანტაციები სხვა სოფლებშიც შეიძინა. ახლა ხუთ ჰექტარს ფლობს საკუთრებაში და კვლავ გაფართოებაზე ფიქრობს. საჭესთან მშვიდად ზის და დღის განმავლობაში ვრცელი ტერიტორიების შემოვლა უხდება. თეთრი და შავი საქმე მისთვის არ არსებობს _ აკეთებს და გამოუდის.

ორი წლის წინ, როცა პირველი წარმატება მოვიდა და ლანა ჟღენტის მაღალი ხარისხის ჩაის პროდუქცია ბაზარზე გავიდა, სასწრაფოდ გადაწყვიტა, ჩაის მიკროფაბრიკა გაეფართოებინა. ახლა საღრობი და საფერმენტაციო დანადგარის უფრო მასშტაბურ ამუშავებაზე ფიქრობს.

_ პირველად 1,800 ტონა ჩაი დავამზადე. 800 კილოგრამი უმაღლესი ხარისხის იყო. ერთი ტონა კი უფრო უხეშად ნაკრეფი. კლიენტი მოვიდა და არც ისე ძვირად, ერთი კილოგრამი 23 ლარად გავყიდე. მერჩივნა, ერთიანი ფულის აღება, რომ სასწრაფოდ ახალი პლანტაციები შემეძინა. ამ ეტაპზე, გაფართოების გარდა, ვიზუალური მხარის მოწესრიგებასა და რეკლამირებით ვარ დაკავებული. ჩართული ვარ სიახლეების ძიებაში. არ ვაკლდები მეწარმეთა არც ერთ შეხვედრას. უკვე მოძიებული მაქვს გასაღების გზები, ოღონდ ხარისხიანი იყოს პროდუქცია და აუცილებლად გაიყიდება. მე ჩემი ბრენდი უნდა შევქმნა და გურიაში ჩაის აღორძინების საქმეში საკუთარი სიტყვა ვთქვა.

სოფლის მეურნეობა ისეთი რამ არის, ჯანმრთელ და მოტივირებულ ადამიანს, თუ მიწა გაქვს, თავის რჩენა არ უნდა გაგიჭირდეს. როცა საფრანგეთში მშობლები ვინახულე, ყველგან ვაკვირდებოდი იმას, რაც უფრო მაინტერესებს _ სასოფლო-სამეურნეო სავარგულებს, ველ-მინდვრებს, ტყეებს. განცვიფრებული ვარ, როგორ უვლიან ასე გარემოს, თითოეულ გოჯ მიწას... ჩვენ რა დაგვემართა? რატომ გადაუარა ეკალ-ბარდმა ყველაფერს? მინდა, ჩემს გარშემო ოაზისი შევქმნა. მინდა, ყველას მოვუწოდო და შევევედრო, არ ამოძირკვოთ დარჩენილი ჩაი, მოვუაროთ ჩვენს განადგურებულ მიწა-წყალს...

საოცარი სამშობლო გვაქვს _ ეს არ არის რომანტიკული ამოძახილი, ეს ჩემი რეალური გულისთქმაა და ტკივილიც... _ ასე საუბრობს და სიტყვას საქმით ჯაბნის 26 წლის გოგონა, რომელმაც უკვე ყველას დაანახა საკუთარი რწმენის ძალა.

აღსანიშნავია ერთი გარემოება _ ლანა ჟღენტის მშობლები დღეს საფრანგეთში იმყოფებიან. მამამ უმძიმესი ოპერაცია გაიკეთა. ღვიძლის გადანერგვის შემდეგ, თავს უკეთ გრძნობს და დედა წამითაც ვერ შორდება. უცხოეთში ჰყავს და-ძმაც. საქართველოში კი, მშობლიურ მელექედურში, ლანა, 78 წლის ბებიასთან ერთად, ახერხებს ოჯახი ქალიც იყოს და კაციც.

ლანას "ოლღა ბებია", ლამარა თოხაძე მოკრძალებულად ამბობს, რომ 35 წელი რაიონში ბუღალტრად იმუშავა.

_ სოფელსაც ვუვლიდი, ოჯახს ვევლებოდი. მერე ისე წავიდა საქმე, შინ ჩემი ლანა და მე დავრჩით. საოცარი გოგოა, უფრო ვაჟკაცობა შეშვენის. დაც თავისნაირი შემართული და საქმიანი ჰყავს. რძალი მყავს არაჩვეულებრივი _ ლანას დედა. ჩემი შვილი სიკვდილისგან იხსნა, საფრანგეთში წაყვანა მოახერხა და დღეს ამათი სიცოცხლით ვარ ბედნიერი. კი მინდა, ლანას სერიოზულ წარმატებას მოვესწრო, მსურს სულ ვეხმარებოდე, თუმცა. ძველებური შეძლება აღარ არის, _ მშვიდად, სევდამორეული საუბრობს ქალბატონი.

ლანა ჟღენტი, კითხვაზე, როგორი მიდის საქმე მის პირადი ცხოვრებაში და უმკლავდება თუ არა ასე სასურველი სარძლოს მთხოვნელთა "შემოტევებს", კვლავ მომაჯადოებელი ღიმილით პასუხობს _ გარკვეული დროით სასიძოს ადგილი ვაკანტურია, დიდი საქმე მაქვს მოსასწრები და მერე ყველაფერს მოვესწრებითო.

ვემშვიდობებით საოცარ გოგონას. უცებ უკან ბრუნდება, ხელში რამდენიმე ჩაის შეკვრით _ "კარმიდამო ჩემმა" ჩემი ნახელავი არ უნდა დააგემოვნოსო?

ფაქტია, გურიას, ჩაის რეაბილიტაციის საქმეში, საუკუნის კომპლექსურად ძლიერი კაშკაშა ვარსკვლავი ჰყავს _ გოგონა უსაზღვრო ენერგიით, მაღალი ინტელექტით, უსაზღვრო შრომისმოყვარეობით, ჰოლივუდური ღიმილით და კინომხატვრის პროფესიით. როგორც თავად ამბობს, პროფესია შესანიშნავად ეხმარება, საკუთარ ჩაის პლანტაციებს, სახლს და საკარმიდამოს განსხვავებული და მიმზიდველი ვიზუალი მიანიჭოს. სარემონტო სამუშაოებიც ამის დასტურია, რასაც, ჩვენდა გასაკვირად, მარტოა შეჭიდებული...

საკუთარი მიზნების სრულ გახორციელებას, მრავალ წარმატებას ვუსურვებთ ლანა ჟღენტს, თანამედროვე გურული ჩაის დედოფალს!




 ახალი ამბები
  • სამუშაო და არასამუშაო დღეების საარჩევნო სტატისტიკა: ორშაბათი, ოთხშაბათი...ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მიერ, საპრეზიდენტო არჩევნების სამუშაო დღეს დანიშვნა კრიტიკის ობიექტი გახდა. გთავაზობთ სტატისტიკას, თუ რომელი არჩევნები რომელ დღეს გაიმართა საქართველოში: 2006 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები პრეზიდენტმა სააკაშვილმა 5 ოქტომბერს, ოთხშაბათს დანიშნა; 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნები - 21 მაისს, ოთხშაბათს; 2008 წლის შუალედური საპარლამენტო არჩევნები _ 3 ნოემბერს, ორშაბათს; 2008 წლის რიგგარეშე საპრეზიდენტო არჩევნები _ 5 იანვარს, შაბათს; 2010 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის _ 30 მაისს, კვირას; 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნები _ 1 ოქტომბერს, ორშაბათს. რაც შეეხება “ ქართული ოცნების“ ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ, 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტური პირველია, რომელიც სამუშაო დღეს დაინიშნა. შეგახსენებთ, რომ საქართველოში საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტური 28 ნოემბერს გაიმართება. ამის შესახებ ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში გამართულ სხდომაზე გახდა ცნობილი. სხდომაზე ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ საპრეზიდენტო არჩევნების პირველი ტურის შედეგები ოფიციალურად შეაჯამა. ცესკო-ს თავმჯდომარემ თამარ ჟვანიამ ხელი მოაწერა შემაჯამებელ ოქმს, რომელიც საარჩევნო ადმინისტრაციის საიტზე გამოქვეყნდება. კანონმდებლობით, საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტური შემაჯამებელი ოქმის გამოქვეყნებიდან ორი კვირის თავზე ინიშნება. 28 ნოემბერი ოთხშაბათია, ის უქმე დღედ გამოცხადდება. მეორე ტურის დღის განსაზღვრისას კანონი რამე რეგულაციას არ ითვალისწინებს და კვირის ნებისმიერ დღეს შეიძლება ... ...
  • "რის მომატება?! რაც ღირს, იმას ვერ მიხდიან!" _ გაძვირდება თუ არა მგზავრობაცოტა ხნის წინ, "გურია ნიუსი" ოზურგეთის ზოგიერთ სოფელში მიკროავტობუსებით მგზავრობის საფასურის ზრდის შესახებ წერდა, ფასების ზრდას კი საწვავის გაძვირებას უკავშირებდნენ. უკმაყოფილებას განსაკუთრებით მშვიდობაური-ასკანის მიმართულებით მოძრავი მიკროავტობუსების მძღოლები გამოთქვამენ. მათი თქმით, მგზავრები ხშირად დადგენილი ტარიფითაც ვერ ახერხებენ გადახდას. "თუ ღირს 1 ლარი და 20 თეთრი, მგზავრები ხშირად მხოლოდ ლარს იხდიან, მაგრამ რა ვქნათ? გვესმის მათიც, რადგან ეკონომიკური მდგომარეობა ცუდია", _ ამბობენ მძღოლები. ოზურგეთის ავტოსადგურში, სადაც ავტობუსების და მიკროავტობუსების სიჭარბე უფრო მეტად ჩანს, ვიდრე მგზავრების, ასკანის მცხოვრებლები გვეუბნებიან, რომ "გურია ნიუსში" გამოქვეყნებული სტატიის შემდეგ, მგზავრობის ფასის გაზრდაზე საუბარი შეჩერდა: _ ორშაბათიდან ველოდით ფასის მომატებას. ასე გვითხრეს, ლარნახევრის ნაცვლად, ორი ლარი იქნებაო. შემდეგ "გურია ნიუსში" მგზავრობის ფასის ზრდასთან დაკავშირებით სტატია გამოქვეყნდა და ჯერჯერობით, ისევ ძველი ფასით ვმგზავრობთ. როგორც ჩანს, ცოტა ხნით შეჩერდნენ. მძღოლებს კი არ ვამტყუნებთ _ საწვავის ფასი ყოველდღიურად იზრდება, მაგრამ ჩვენც რა ვქნათ, ხალხში ფული არ არის. ასკანიდან ჩამოსვლასა და უკან დაბრუნებაში თუ ოთხ ლარს გადავიხდით, მაგ თანხით სამი კილო შაქარს ვიყიდით. აღარ წამოვალთ, დავაბარებთ ვიღაცას და იქნება, აბა, რა ვქნათ? _ გვეუბნებიან ასკანელები. როგორც მძღოლები "გურია ნიუსთან" საუბრისას ამბობენ, ტარიფის გაზრდის შემთხვევაში, მგზავრების უმეტესობა საფასურის გადახდას ვერ შეძლებს: _ მგზავრობის ფასი მოვუმატო? ვინც მომატებას აპირებს, არ ვიცი, რის იმედი აქვს? რის მომატება?! რაც ღირს, იმას ვერ მიხდიან და მომატებულს საერთოდ ვინ გადამიხდის? ნახეთ, რამდენი ადამიანი ზის ვაკიჯვრის ავტობუსში, _ გვითხრა სოფელ ვაკიჯვრის რეისის ავტობუსის მძღოლმა მირიან ვანიძემ. "მგზავრობის ფასი მოვუმატო?" _ კითხულობს მირიან ვანიძე სოფელ ბახვის მიმართულებით მგზავრობის ღირებულება ერთი ლარი და ოცდაათი თეთრია. ამ მარშრუტით მგზავრობენ სოფელ მშვიდობაურის მცხოვრებლებიც და ფასის მატება ამ ორი სოფლის მიმართულებითაც იგეგმება. თუმცა, როგორც ოზურგეთის სს "ტრანსსერვისის" დირექტორი, შალვა ორაგველიძე ამბობს, მართალია, ბახვის მიმართულებით ასეთი ტარიფია, მაგრამ, ხალხი მაინც ერთ ლარს იხდის, მძღოლები კი ფასის მომატებას ლარნახევრამდე ითხოვენ. _ დროებით შეჩერებულია ეს პროცესი. ყველა ყოყმანობს ფასის გაზრდაზე, იმიტომ, რომ გასაჭირია. თუმცა, მძღოლები მეტს ვეღარ გაუძლებენ. განსაკუთრებით, ზოგიერთი მიმართულებით. ჩემთან ოფიციალურად გუშინ შემოიტანეს განცხადება. კიდევ ვიმსჯელებთ. ხალხსაც ძალიან უჭირს, მაგრამ მძღოლებსაც უჭირთ. ხალხის ნაწილი არ არიან თვითონ? ვის უნდა ან ვის მოსწონს ეს მატება, მაგრამ დარჩა სხვა გზა? საწვავის ფასი ძალიან გაიზარდა, თვითონ მძღოლებიც ნერვიულობენ, მაგრამ უკან დასახევი გზა არ აქვთ, _ გვითხრა ორაგველიძემ. _ ბატონო შალვა, მგზავრობის ფასის მომატებიდან გარკვეული დროის შემდეგ რომ საწვავის ფასმა დაიკლოს, მგზავრობის ღირებულებაც დაიკლებს? _ რა თქმა უნდა, დაიკლებს. _ ასე იყო ადრეც, მაგრამ, როცა საწვავის ფასი დაიწია, მგზავრობის ღირებულება არ შეცვლილა, მაგალითად, ჭანიეთი-ქაქუთის მიმართულებით... _ მე არ ვიცი, როდინდელ ამბავს მეუბნებით. ეტყობა, ეს საკმაოდ ადრე იყო. მაგალითად, ორი წლის წინ, როცა საწვავის ფასმა დაიკლო, მგზავრობის საფასურიც შეამცირეს მძღოლებმა. კითხვაზე, რომელი რიცხვიდან მოიმატებს მგზავრობის ფასი, ორაგველიძე კონკრეტულად ვერ გვპასუხობს: _ განცხადება კი შემოიტანეს, მაგრამ უცებ არ გადაწყდება ეს საკითხი _ უნდა შევჯერდეთ. სს "ტრანსსერვისი" მხოლოდ ავტოსადგურის მფლობელია და მძღოლებს, რომლებსაც საკუთრებაში ჰყავთ ტრანსპორტი, მათ ემსახურება. ამიტომ, ვალდებული ვართ, ანგარიში გავუწიოთ. მაქსიმუმ, ერთ კვირაში ყველაფერი გვეცოდინება, _ გვითხრა მან. რაც შეეხება მუნიციპალურ ტრანსპორტს, ამ მიმართულებით ჯერ ფასის მომატებაზე არ ... ...
  • ფრთხილად, წინ საშიში წარსულია _ "საღმრთოელი" განდეგილი ქალის ისტორიადღეს გიამბობთ რუსული საბჭოთა ოკუპაციის პერიოდისთვის ერთ ჩვეულებრივ ამბავს, ერთ ჩვეულებრივ ქალზე, რომელსაც სამი შვილი მიატოვებინეს, დააპატიმრეს,  ხუთი წლის შემდეგ კი ტომსკში 10 წლით გადაასახლეს. მას დანაშაული არ ჩაუდენია, არც პოლიტიკაში ყოფილა ჩართული - ის, უბრალოდ, საბჭოთა ხელისუფლებისთვის არასასურველი პირის... და იყო! მაშო გობრონიძე-ჩხატარაშვილი მაშო გოჯასპირის  ასული გობრონიძე, 1891 წელს ოზურგეთში, სოფელ ხვარბეთში დაიბადა, შემდეგ კი ქვემო ნატანების ერთ-ერთ უბანში _ დონაურში, გერმანე ჩხატარაშვილს გაჰყვა ცოლად. საშუალო შეძლების გლეხის ოჯახის დიასახლისმა წერა-კითხვა არ იცოდა და არც ერთი პარტიის წევრი არ იყო. მაშო გობრონიძე-ჩხატარაშვილის ნაკვალევის მოძებნაში, მერიის საჯარო სკოლის ღვაწლმოსილი პედაგოგი, ქალბატონი ციური ბაბილოძე დაგვეხმარა, რომელიც თვლის, რომ წარსულის დავიწყება სამომავლო შეცდომების დაშვების საფუძველია. სწორედ ქალბატონი ციურის დახმარებით შევხვდით მაშო ჩხატარაშვილის ვაჟის _ იაგორის შთამომავლებს და ძმისშვილს, არაჩვეულებრივ ქალბატონს, ლეო გობრონიძეს, რომელსაც ასაკის მიუხედავად, შესანიშნავი მეხსიერება აქვს. შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივში დაცული სისხლის სამართლის საქმიდან (#37147) ირკვევა, რომ მაშო და მისი ოჯახი, საბჭოთა სპეცსამსახურების თვალთახედვის არეალში უმცროსი ძმის _ მაქსიმე გობრონიძის გამო მოხვდნენ, რომელიც მენშევიკური პარტიის წევრი და წინააღმდეგობის არალეგალური დაჯგუფების წევრი იყო. მაშოს დედას _ მართა გობრონიძეს  ოთხი ქალიშვილი და ორი ვაჟი ჰყავდა. ბოლშევიკები, პოლიტიკურ ოპონენტზე _ მაქსიმე გობრონიძეზე, რომელიც მანამდე მეწისქვილე, მშრომელი და საზრიანი გლეხი იყო, ნადირობდნენ; ოჯახზე ერთ-ერთი თავდასხმის დროს, ოთხმოც წელს გადაშორებული დედა _ მართა გობრონიძე, რომელიც შვილის გადარჩენას ყვირილით ცდილობდა, ჩეკისტებმა მოკლეს, სახლი გადაწვეს და დაანგრიეს... მაშინ, მაქსიმე გადარჩა და შურიც იძია. _ მაშინ, 10-12 წლის ვიყავი და მახსოვს, როგორ შემოარტყეს სახლს ალყა, ისმოდა სროლა, კივილი და ხმაური; უფროსებმა ბავშვი აკვნით ბუხარში გადამალეს, რომ ტყვიებისგან დაეცვათ... მოზრდილები ეზოდან ვუყურებდით შეიარაღებულ ადამიანებს... ცოტა ხანში ბიძაჩემმა - მაქსიმელამ ჩამოგვირბინა... კარგად მახსოვს, როგორ დაგვიქნია ხელი. მერე ამბობდნენ, რომ დედის მკვლელს სახლში მიაკითხა, გამოვიდესო _ გასძახა და ის კაციც გამოვიდა _ კარგად იცოდა, რაც ელოდა და რაღას იზამდა... _ იხსენებს ლეო გობრონიძე. ლეო გობრონიძე-ჩხატარაშვილი როგორც საარქივო მასალებიდან ირკვევა, 1932 წელს, ერთ-ერთი მოწმის ჩვენების საფუძველზე, 41 წლის მაშო ჩხატარაშვილი, რომელიც მამით ობოლ სამ შვილს ზრდიდა, დააპატიმრეს და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს; მას ბრალად, როგორც საქმეშია მოხსენიებული, პოლიტბანდიტის ანუ ძმის შეფარება წარუდგინეს. მოწმე ამტკიცებდა, რომ, მაშო თავის ძმასთან ერთად, არალეგალური მენშევიკური ორგანიზაციის წევრი იყო და ფსევდონიმით _ "სონია" საქმიანობდა. როგორც მოგვიანებით თავად ყვებოდა, ექვსივე თვე სამარტოო კარცერში, უმძიმეს პირობებში გაატარა. გობრონიძეების ოჯახის დევნა პოლიტიკური შეხედულებების გამო, კვლავ გრძელდებოდა. ლეო გობრონიძე იხსენებს, რომ 1932 წელს დააპატიმრეს მისი ძმა _ დიმიტრი გობრონიძე. მამა  _ სილევანი ემიჯნებოდა ძმის შეხედულებებს, შვილებს უმაღლესი განათლება მისცა და კარიერული წინსვლისთვის კომუნისტურ პარტიაში შესვლასაც ურჩევდა, გერმანული ფილოსოფიის სპეციალისტი, დიმიტრი, მამას არ ეთანხმებოდა. _ წიგნი არ დარჩა რომ არ წამეკითხოს და ვერაფრით დავეთანხმები ბოლშევიკურ თეორიებს, ადრე თუ გვიან, ამგვარი წყობილება აუცილებლად დაინგრევაო  _ ეუბნებოდა მამაჩემს დიმიტრი; აკი, დაინგრა კიდეც! _ იხსენებს ქალბატონი ლეო. სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალგაზრდა მეცნიერი, რომელსაც თვით ივანე ჯავახიშვილი ბრწყინვალე მომავალს უწინასწარმეტყველებდა, დააპატიმრეს, იდეები დაუწუნეს და ისიც გაიხსენეს, რომ "პოლიტბანდიტი" ბიძა ჰყავდა! მეტეხის ციხიდან, სამუშაოდ ალაზანზე გაყვანილი პატიმარი გაურკვეველ ვითარებაში გარდაიცვალა. შსს არქივში, ჯერჯერობით, დიმიტრის საქმეს ვერ მივაკვლიეთ. ასევე უკვალოდ განადგურდა მისი უნიკალური ნაშრომები და ბიბლიოთეკა: _ ნაშრომები, უზარმაზარი ბიბლიოთეკა სახლში ჩამოვიტანეთ, მაგრამ ერთ დღეს რაიკომის პირველმა პირებმა სოფელში ჩამოვლისას, ბიბლიოთეკა საშიშროებად ჩათვალეს და გაიცა ბრძანება, დაეწვათ წიგნები... მახსოვს, როგორ იწვოდა გერმანული, სხვა უცხოენოვანი იშვიათი გამოცემები... ჩემი ძმის კვალი წაიშალა, _ ცრემლით იხსენებს თითქმის საუკუნეს მიტანებული ქალბატონი. შიშით დაზაფრულ ადამიანებს, კარგად ესმოდათ, თუ რა საფრთხეს უქმნიდათ სოციალურად მავნე ელემენტად გამოცხადებული ბიძის, ძმის, მამის, დედის თუ დის სიყვარული და ადამიანური თანადგომა. საქმეში მრავლადაა მასალები, თუ როგორ ისტუმრებდნენ უარით ახლო ნათესავები ღამის გასათევად მისულ "პოლიტბანდიტს". ოფიციალურ დოკუმენტებში, მაქსიმელა გობრონიძის ლიკვიდაცია 1938 წელს მოხდა, თუმცა, ოჯახში შემონახული ლეგენდის მიხედვით, მაშო ჩხატარაშვილის ხელმეორედ - 1937 წელს დაპატიმრება სწორედ მაქსიმე გობრონიძის ლიკვიდაციას უკავშირდება: _ მამაჩემს, რომელსაც რვა შვილი ჰყავდა, ძმა შეპირდა, რომ საფრთხეს არ შეუქმნიდა და ყოველგვარი კავშირი გაწყვიტა... დანარჩენი დედმამიშვილიც ხომ ჰყავდა, მაგრამ ისინი არ დაუჭერიათ.... როგორც ჩანს, მაშო ყველაზე ძლიერი და უშიშარი პიროვნება იყო...  მახსოვს ამბობდნენ, როცა მაქსიმე ღალატით მოკლეს, მიცვალებულს ესროლეს, მერე ოზურგეთში, მილიციის შენობის წინ დააგდეს, რომ სამაგალითოდ ენახათ სხვებს, მხოლოდ მაშომ გაბედა მისვლა და ძმის ცხედრის მოთხოვნა, _ ამბობს ლეო გობრონიძე. შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივში დაცული მასალების მიხედვით კი, მაქსიმე გობრონიძის ლიკვიდაციამდე ერთი წლით ადრე, მისი და _ მაშო გობრონიძე-ჩხატარაშვილი, 1937 წლის 1 სექტემბერს, საქართველოს სსრ შინსახკომის მახარაძის რაიგანყოფილებამ, საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის 17-57-17 მუხლის ბრალდებით, ისევ დააპატიმრა. საქმის მასალებში არსებულ განაჩენში ვკითხულობთ: "ბრალი ედება პოლიტბანდიტებთან _ ლომთათიძესთან და გობრონიძესთან კავშირში, მათთან სისტემატურ შეხვედრებში, მათ შეფარებასა და სურსათით მომარაგებაში.  ასევე, ბრალდებულია მასზედ, რომ არის ბანდიტ მაქსიმ გობრონიძის და". საქმის მასალებიდან, ასევე, მოწმეთა ჩვენებებიდან კარგად ჩანს, რომ ბრალდების მხარეს ხელმოსაჭიდი ფაქტები არ აქვს; მაშო ცდილობს წარმოაჩინოს, რომ არავითარი კავშირი არ ჰქონდა ძმასთან, რომელმაც ოჯახს ამდენი უბედურება შეამთხვია, მაგრამ მტკიცებულებების არარსებობის მიუხედავად, მაშო ჩხატარაშვილი მაინც დაისაჯა მხოლოდ იმისთვის, რომ მაქსიმე გობრონიძის და იყო...  საქართველოს სსრ შინსახკომთან არსებული სამეულის 1937 წლის 14 ოქტომბრის დადგენილებით, მაშო ჩხატარაშვილს 10 წლით შრომა-გასწორების ბანაკში გაგზავნა მიესაჯა, ხოლო მისი განცხადება საქმის ხელახლა გამოძიების შესახებ, რეაგირების გარეშე დარჩა. საქმეს, განსამტკიცებლად, კოლმეურნეობიდან წარდგენილი ცნობაც დაურთეს, რომ მაშო გობრონიძეს წლის განმავლობაში, არც ერთი შრომადღე არ ჰქონდა გამომუშავებული! 46 წლის, სამი შვილის გამზრდელი ქვრივი, შრომით გამოსწორებისთვის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის შინსახკომის "ტომსინლაგში", რომელიც სპეცდასახლება გახლდათ ტომსკის ოლქში, გადაასახლეს. როგორც მაშოს რძალი _ ლეილა გორგილაძე და შვილთაშვილები - მაია და გია ჩხატარაშვილები მაშოს მონათხრობიდან იხსენებენ, ძლიერი და შრომისმოყვარე ქალი, ვერ გატეხა გადასახლებამ და პირიქით, ცდილობდა დახმარებოდა სხვებს სიცოცხლის შენრჩუნებაში; მაგალითად, ბაბო დადიანს, რომელსაც გადასახლებაში შეხვდა. ლეილა გორგილაძე, მაია და გია ჩხატარაშვილები გია ჩხატარაშვილი ბებიას მონაყოლს იხსენებს, თუ როგორ შეხვდა მაშო ციმბირში თანასოფლელს, სასულიერო პირს გერასიმე ნაკაიძეს: _ ბებია იხსენებდა, რომ ახალგაზრდობაში, გერასიმე ნაკაიძეს, სანამ სასულიერო პირი გახდებოდა, მაღალი, ტანადი, ცისფერთვალება მაშოსთვის  სერენადა მიუძღვნია... მრავალი წლის შემდეგ, ციმბირის გულაგში, მაშოსთვის უთქვამთ, რომ ბანაკში მისი თანამემამულე ისე სცემეს, რომ უკანასკნელ წუთებს ითვლიდა... მაშო ჩხატარაშვილმა, ახალგაზრდობის, ბედნიერი წუთების გასახსენებლად და მოწამეობრივი სიკვდილის შესამსუბუქებლად, სწორედ ის სიმღერა უმღერა მომაკვდავ თანასოფლელს... სოფელ საღმრთოს ეკლესიის მღვდლის გერასიმე ნაკაიძის "დანაშაული" კი ის იყო, რომ დააარსა სოფლის ორკლასიანი სამრევლო სკოლა, რომელსაც საკუთარი სახლი დაუთმო. კომუნისტებმა 1923 წელს ეკლესია სახალხო სახლად გადააკეთეს, ეკლესიის სასაფლაო გადახნეს და ზედ ფეხბურთის სტადიონი გამართეს. გერასიმე ნაკაიძე აჭარაში მასწავლებლად წავიდა, თუმცა იქაც მიწვდნენ, დააპატიმრეს და გადაასახლეს. 1939 წელს, გადასახლებულთა ბანაკში, მოძღვარი ცემით მოკლეს... მაშო ჩხატარაშვილმა ათწლიანი ჯოჯოხეთი გამოიარა და საქართველოში ჩამოაღწია. _ 27 წლის შვილი, იაგორი, სამამულო ომში დაღუპული დახვდა;  მეზობლად, სოფელ შრომაში გათხოვილ ქალიშვილს _ ვასასი ღლონტს, ვისთანაც დაბინავდა, სულ მალე 17 წლის გოგონა ტრაგიკულად დაეღუპა. მაშომ ჩათვალა, რომ უიღბლობა მისი ბედისწერა იყო და გადაწყვეტილება მიიღო: ვაჟისა და ქალიშვილის ოჯახებს შორის, "საღმრთოს" უღრან ტყეში, სადაც აყრა-გადასახლებამდე მისი ოჯახი ცხოვრობდა, ქოხი საკუთარი ხელით ააშენა და იქ სრულიად მარტო დასახლდა! მიუხედავად იმისა, რომ თხოვნას და ყურადღებას არ ვაკლებდით, ღრმა სიბერემდე, მარტო ცხოვრობდა, ასეულობით ფრთა ფრინველს ზრდიდა, ყანას თესავდა, ათეულობით პირუტყვს უვლიდა და ცდილობდა, იქეთ დახმარებოდა შვილიშვილებს, გაჭირვებულ თანასოფლელებს,  _ ამბობს ლეილა გორგილაძე. შვილთაშვილები იხსენებენ, როგორი გონებაგამჭრიახი, გაუტეხელი, მძიმე ცხოვრების მიუხედავად, იუმორით სავსე ქალი იყო მაშო ჩხატარაშვილი. 87 წლამდე იცოცხლა და ბოლომდე შეინარჩუნა გონება, ღირსება და შურისძიებას დამსმენების მიმართ, რომელთა ვინაობაც კარგად იცოდა, არ აჰყოლია. ახლა სოფლის სასაფლაოზე, ერთად განისვენებენ მაშო ჩხატარაშვილი, მის მსგავსად რეპრესირებული ადამიანები, მის საქმეში მონაწილე პირები, მოწმეები, ვინაც გაუძლო ან ვერ გაუძლო მძიმე საბჭოურ სადამსჯელო წნეხს. ეს საქმე იმის მაგალითია, თუ რა შიში, დევნა და არაადამიანური  განსაცდელი გამოიარა საზოგადოებამ _ ყველამ, დამსმენმა, მდევარმაც და მსხვერპლმაც, რუსული საბჭოთა ოკუპაციის პირობებში. ამგვარი მაგალითები კარგად უნდა გავიაზროთ, რომ არ დაგვავიწყდეს, რადგან ისტორიას არ უყვარს მეხსიერების დაკარგვა _ ფრთხილად, წინ საშიში ... ...
  • ფრთხილად, წინ საშიში წარსულია _ "ეგ "მენშევიკის" შვილია!"მამაჩემი, კონონიოს ლავრენტის ძე მამალაძე ჩოხატაურში, სოფელ ხევში დაიბადა ათშვილიან ოჯახში. განათლების მისაღებად სახლიდან, მოკლე გზით, სოფელ ერკეთის გავლით, ფეხშიშველი მიდიოდა, დაახლოებით, ოცდაათი კილომეტრით დაშორებულ რიონის ხიდამდე. ხიდზე იცვამდა მამის ხელით შეკერილ ღორის ტყავის ქალამნებს და ასე შედიოდა ქალაქ სამტრედიაში, სასწავლებელში. ამ სასწავლებელში დაუახლოვდა თანამოაზრეებს, რის გამოც, ყმაწვილკაცობაშივე დაუწყეს დევნა. გურიაში უსამართლობისა და აჭარა-გურიის მთებიდან საზღვრის დამრღვევი თურქების წინააღმდეგ მებრძოლი სამი ძმა მამალაძის _ იესე, ბუღარა და გიორგის (ამ უკანასკნელის) შთამომავალს, გენში ჰქონდა სამშობლოს სიყვარული და მისთვის ბრძოლა. კონონიოსი იბრძოდა საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის, ჭეშმარიტი დემოკრატიისთვის, რის გამოც არაერთხელ იყო დევნილი და დაპატიმრებული. 1928 წლის 9 იანვარს, ამიერკავკასიის გაერთიანებული სახელმწიფო  პოლიტიკური სამმართველოს განსაკუთრებული სათათბირო კოლეგიის დადგენილებით, ბრალდებით _ "კონტრრევოლუციური ელემენტი", მამაჩემს, რომელიც 25 წლის იყო, მიესაჯა 3 წლით თავისუფლების აღკვეთა და გადაასახლეს მარის ოლქში, იოშკარ-ოლაში. პატიმრობის ვადის დასრულების შემდეგ, რვა დასახლებულ პუნქტში (მათ შორის, ამიერკავკასიაში, მოსკოვის, ლენინგრადის ოლქებში და სხვ. აუკრძალეს ცხოვრება). მამაჩემმა საცხოვრებლად სიმფეროპოლი აირჩია. ცხოვრობდა სოჭში, სადაც გაიცნო განათლებული უკრაინელი გოგონა _ მარია გრიგორის ასული მაკარენკო და 1936 წელს იქორწინა. კონონიოს მამალაძე და მისი მეუღლე მარია მაკარენკო მამაჩემს არ უყვარდა გადასახლების წლების გახსენება, თუმცა, ხანდახან იგონებდა იოშკარ-ოლის საპატიმროში თავს გადახდენილ ამბებს, თუ როგორ უხდებოდათ პატიმრებს თავის გატანა და გადარჩენისთვის ბრძოლა. საქართველოში დაბრუნების უფლების მიღების შემდეგაც იყო დაპატიმრებული, თუმცა, არქივის ნაწილის დაწვის დროს, ეს დოკუმენტები განადგურდა. მახსოვს, როგორ იხსენებდნენ ოჯახში, რომ დედაჩემს _ მარიას, 1937 წელს დაბადებული შვილი უკრაინაში, მშობლების მონახულებისას თან წაუყვანია. მშობლები ევედრებოდნენ, უკან აღარ წამოსულიყო, რადგან არ ჰქონდათ იმედი, რომ დაპატიმრებული სიძე, რომელიც მეტეხის ციხეში იჯდა, ისევ იხილავდა ცის სინათლეს. დედაჩემი მაინც ჩამოდიოდა თბილისში მულებთან _ შურა და ელენე მამალაძეებთან, რომ დაპატიმრებული ქმრისთვის ამანათები შეეგზავნა. ცხოვრება ისე აეწყო, რომ სიბერისას, ბებიაჩემი მატრონა ლაზარევა სიძე-ქალიშვილთან გადმოსახლდა და აქ, სოფელ ხევში, მამაჩემისა და დედაჩემის გვერდითაა დაკრძალული.... გათავისუფლების შემდეგაც, მას ხშირად დევნიდნენ და ეძებდნენ. ამიტომ, სოფლის მთებში გახიზნული, რომ არ ეცნოთ, ცოლის კაბაგადაცმული, ქალივით თავწაკრული, მთვარის შუქზე მარგლავდა ყანას ოჯახის გამოსაკვებად... ოჯახს ჩოხატაურში ცხოვრების უფლება აღარ მისცეს და ამიტომ, საცხოვრებლად დმანისში გადავედით. იქ შემიყვანეს პირველ კლასში, რადგან დედაც და მამაც პედაგოგებად მუშაობდნენ. დედაჩემს დღის და ღამის სკოლაში უხდებოდა მუშაობა, რომ ოთხი შვილი ვერჩინეთ. ისე ვიყავი დაშინებულები, თუ ვინმე მკითხავდა, მამაშენი სადააო, ვპასუხობდი: "არაა სახლში, შორს წავიდა!" ყველა კაცი მილიციელი მეგონა და მამის დაცვას ასე ვცდილობდი.... პატიმრობას გადარჩენილი, სამამულო ომის დროს პოლონეთში იბრძოდა, სადაც მას "პან უჩიტელს" ეძახდნენ. ვარშავის ფრონტიდან, შვებულებით შინ ჩამოსულს, მოუსწრო ბრძანებულებამ განათლების მუშაკების დემობილიზაციის შესახებ და უკან აღარ დაბრუნებულა. ამგვარი გასაჭირის, ყველგან გზების შეკვრის მიუხედავად, მამაჩემის და დედაჩემის _ უკრაინელი ქალის თავდადებით, ოთხივე შვილმა განათლების მიღება შევძელით... თუმცა, არაერთხელ მომისმენია მაღალი რანგის პარტმუშაკიდან _ "ეგ მენშევიკის შვილია!" მამაჩემმა განათლება სამტრედიის სასწავლებლის გარდა, სიმფეროპოლში მიიღო, შემდეგ _ ქუთაისის პედინსტიტუტში. შესაბამისად, მუშაობდა რუსული ენისა და ლიტერატურის პედაგოგად ქობულეთში, საგურამოში, დმანისში _ განათლების ინსპექტორად, სკოლის დირექტორად... ჩოხატაურში ხიდისთავის, შუა სურების, გორაბერეჟოულის ტექნიკუმის და მშობლიური ხევის სკოლების პედაგოგად; ეწეოდა ქართული მეფუტკრეობის პროპაგანდას და ამის შესახებ მაშინდელ პრესაშიც იწერებოდა. არც სიბერე დაურჩა ტკბილი _ ამ ქვეყნიდან შვილმკვდარი მამის სტატუსით ისე წავიდა, რომ ვერ გაიგო, ვინ მოუკლა ორმოცდაათ წლამდე ვერმიღწეული, შვიდი უცხო ენის მცოდნე შვილი _ ჯიმშერი, რომელსაც თანამშრომლები "ცოცხალ ენციკლოპედიას" ეძახდნენ. მას ძალიან ავიწროებდა კგბ-ს წარმომადგენელი ვინმე გალოგრე.... რეპრესიებმა შეიწირეს მამიდაჩემი  შურა მამალაძეც, რომელიც თბილისში ცხოვრობდა. იგი 1942 წლის 22 დეკემბერს, საქართველოს შინსახკომის თბილისის განყოფილების ბრძანებით დააპატიმრეს. ბრალად სისხლის სამართლის კოდექსის 58-10 მუხლი წაუყენეს. ბრალდება საბჭოთა ხელისუფლების დამხობის მოწოდების შემცველ აგიტაცია/პროპაგანდას გულისხმობდა... 1943 წლის 13 მარტს სტუდენტი გოგონა ციხეში გარდაიცვალა _ გაურკვეველია, დახვრიტეს თუ შიმშილით მოკვდა. 90-იან წლებში, მამაჩემი რეაბილიტირებული იქნა, რეაბილიტირებულია მამიდაჩემიც... ნათელა კონონიოსის ასული ... ...
  • "ღრმა მწუხარებას გამოვთქვამ"_პრეზიდენტი ფონიჭალაში მომხდარ ტრაგედიაზე"ღრმა მწუხარებას გამოვთქვამ ფონიჭალაში ტრაგიკული შემთხვევისას ახალგაზრდა ქალისა და მცირეწლოვანი ბავშვის დაღუპვის გამო. ამ უმძიმეს წუთებში თანადგომას ვუცხადებ მათ ოჯახსა და ახლობლებს",_ამ განცხადებით საქართველოს პრეზიდენტი, გიორგი მარგველაშვილი ფონიჭალაში დღეს მომხდარ ტრაგედიას გამოეხმაურა. ცნობისთვის, სავარაუდოდ, ბუნებრივი აირის გაჟონვამ საცხოვრებელი კორპუსის მე-3 და მე-4 სართულებზე გამოიწვია ნგრევა. მომხდარის შედეგად რამდენიმე ადამიანი დაშავდა, შენობის ნანგრევებში კი მეხანძრე-მაშველებმა რამდენიმე საათიანი ძებნის შემდეგ ქალისა და ბავშვის ცხედრები ... ...

არქივი

კარმიდამო ჩემი

ლობიოს რაგუ ბასკურად

ესპანური სამზარეულო მსოფლიოში ერთ-ერთი საუკეთესო...

გავამრავლოთ ქოთნის ყვავილები

შემოდგომის დასაწყისი, ოქტომბრის ბოლომდე, ქოთნის...

ბულგარული წიწაკის საწებელი ნედლი მწავანილეულით

მრავალგვარ საწებელს შორის, ჩვენს მიერ...

როგორ მოვამზადოთ წათხი

ყველის წათხის მოსამზადებლად საჭიროა: ერთი...

დანდური _ მხალეული, მწნილი, სამკურნალო მცენარე

ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე დანდური საქართველოში...

ბოსტნეულის შენახვის რა მეთოდს იყენებდნენ წინაპრები

შემოდგომის დასაწყისიდან ყველა დიასახლისი ამზადებს...

როგორ დავიცვათ სიმინდი ფაროსანასგან

აზიური მავნებლის ფაროსანას წინააღმდეგ ბრძოლის...

როგორ ამოვიცნოთ ინსულტი

ინსულტი 21–ე საუკუნის კიდევ ერთი...

"ყვავილებში ნაპოვნი ენერგია ჩაის აღორძინებაში დამეხმარება"

ფატი გრიგალაშვილი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ...
ზაფრანი

როგორ არ უნდა დალიოთ ღვინო

ღვინისათვის “სუნთქვის" საშუალების არ მიცემა...

7 თვისება, რომლითაც მაღალი ინტელექტის მქონე ადამიანს ამოიცნობთ

ინტელექტი ადამიანის თვისებაა, რომელიც აზროვნების...

დედამიწის დემოგრაფიული მდგომარეობა 2100 წლისათვის

მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ დედამიწაზე 2100...

არსებობს თუ არა სიცოცხლე სხვა პლანეტაზე

თითოეულ ადამიანს აწუხებს შემდეგი კითხვა:...

”პროფესიული გადაწვა”

ტერმინი ”პროფესიული გადაწვა” თავდაპირველად გამოიყენებოდა...

კავშირი ადამიანის ხასიათსა და ხელწერას შორის

ადამიანის ხელწერა ისეთივე უნიკალურია, როგორც...

ვის აძლევთ ხმას საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში?