როგორ იხსენებენ კალანდობის დღესასწაულს "გურია ნიუსის" ღვაწლმოსილი, მუდმივი მკითხველები

მთავარი თემა

როგორ იხსენებენ კალანდობის დღესასწაულს "გურია ნიუსის" ღვაწლმოსილი, მუდმივი მკითხველები

13 იან. 2020, 10:53:08

კალანდობის ტრადიციას რომ საუკუნოვანი ისტორია აქვს გურიაში და იგი მტკიცედ არის შენარჩუნებული დღემდე, ამას ყოველი ახალი წლის დადგომაც მოწმობს. აქ კვლავ გამორჩეული მოლოდინით ელიან 13 იანვრის ღამეს, როცა "კალანდა" თენდება.

ჩიჩილაკი ახლა უმეტესად ბაზრობაზე იყიდება, წარსულისგან განსხვავებით, როცა ყოველ ოჯახში ლუკუმხის ან თხილის ხისგან თავად თლიდნენ.

კვლავ აქტუალურია სუროთი, კურკანტელით, ჩურჩხელებით თუ სხვადასხვა ტკბილეულით მისი მორთვა. ასევე, ხონჩაზე დალაგებული სხვადასხვა ნუგბარი, იქვე სანთელი და მეკვლის ლოცვა.

"გურია ნიუსმა" გადაწყვიტა, ძირძველ ტრადიციებზე იმ ღვაწლმოსილ ადამიანებს ესაუბრათ, რომლებიც "გურია ნიუსის" დაფუძნების დღიდან მისი აქტიური მკითხველები არიან და ერთხელაც არ შეუწყვეტიათ მისი გამოწერა. ამ ადამიანებს შინ ვესტუმრეთ. ზოგიც რედაქციაში თავად მოვიდა. ზოგი დაგვეთანხმა ფოტოს გადაღებაზე, ზოგმაც თავაზიანი ღიმილით იუარა, აწი ასაკში ვარ და მთლად საფოტოოდ ვერ გამოვიყურებიო. სამაგიეროდ, სიამოვნებით გვიამბეს, თუ როგორ ახსოვთ კალანდობის ზეიმი შორეული ბავშვობიდან.

ციური ბაბილოძე, სოფელ მერიის საჯარო სკოლის მასწავლებელი: "მიხარია, რომ "გურია ნიუსი" ტრადიციების განმტკიცებას ძალიან უწყობს ხელს. ამიტომ ველი ყოველ ნომერს გამორჩეული სიხარულით. ჩემს ბავშვობაში კალანდობის დღესასწაული დიდი სამზადისს უკავშირდებოდა. თხინვალში დავიბადე და გავიზარდე. უფრო დიდი დღესასწაული და განსაკუთრებული მზადება არ მახსოვს. ბუნებრივია, ღორი, ინდაური თუ ქათმები ყველა ოჯახს უნდა ჰყოლოდა. ამ დღისთვის განსაკუთრებით ასუქებდნენ.

ჩიჩილაკს ოჯახებში თლიდნენ. სიცოცხლის ხეს, რაც შეიძლება, ლამაზი და ხშირი "წვერი" უნდა ჰქონოდა.

ნაშუაღამევს ერთმანეთის ოჯახებში გადავდიოდით, ბავშვებიც ჟრიამულით დავრბოდით. მეკვლე ოჯახის უფროსი იყო, რომელიც 12 საათამდე 15 წუთით ადრე გადავიდოდა ეზოს გარეთ ხონჩით და მერე ზუსტად 12-ზე, როცა სროლა დაიწყებოდა, შემოვიდოდა ხვავის და ბარაქის სურვილით. ბებიები მუცლის სალოცავ კვერებს შემოგვავლებდნენ. მე განსაკუთრებით მიხაროდა ბათუმში, ბიძასთან წასვლა. იქ ალილოს რიტუალი უფრო მასშტაბური იყო. "არიელი, მარიელი, ნუ გაგვიშვებ ცარიელი", _ ისმოდა ყიჟინა, რაც ახლაც ყურებში მიდგას"...

დადანა ცინცაძე, ოზურგეთელი პენსიონერი პედაგოგი: "კალანდობა ჩემს ბავშვობაში ზღაპრული მოვლენა იყო.

ჩოხატაურში, გუთურში დაბადებული და გაზრდილი ვარ. ადრიანად იწყებოდა სამზადისი. ვიცით, ტრადიციული სუფრისთვის რაც იყო საჭირო. ეს დღესაც შენარჩუნებულია. თუმცა, მაშინ სხვა ხიბლი ჰქონდა ხონჩაზე დალაგებულ ღორის თავს, ხაჭაპურებს, მრგვალად მოხარშულ ქათამს, სხვადასხვა ტკბილეულს, ჩურჩხელებს, გოზინაყს. გასაჭირი სულ იყო, მაგრამ ვერ ნახავდით ოჯახს, რომელსაც საკალანდოდ ეს ყველაფერი არ ჰქონოდა სუფრაზე.

მე თვითონ ჩემს კუთხეში ყველა ოჯახის მეკვლე ვიყავი, ოღონდ ადრე დილიდან. გვიან ღამით არავინ გამიშვებდა ეზოს გარეთ. კალანდა დილას, ადრიანად ჩამოვივლიდი ყველა ოჯახს, მივულოცავდი კალანდას. ძალიან გულუხვად მასაჩუქრებდნენ მეზობლები. მერე მეგობრებს ვუყოფდი ტკბილეულს.

 ჩვენს ბავშვობაში კალანდა იყო ყველაზე დიდი და კაშკაშა ზეიმი, რასაც ვერაფერი ცვლიდა. როცა ინსტიტუტი დავამთავრე და სამუშაოდ ჩოხატაურში, სოფელ ბუკისციხეში გამანაწილეს, იქ საოცარი დირექტორი დამხვდა _ აკაკი სიხარულიძე. მეუღლეც პედაგოგი ჰყავდა. საოცარი ხალხი იყო. ტანმორჩილი კაცი იყო, შინაგანად კი დიადი პიროვნება, უაღრესად განათლებული ადამიანი. ბატონი აკაკი კალანდის დღესასწაულის, ასევე, სხვა ტრადიციული დღესასწაულების შესახებ განსაკუთრებული დაკვირვებით, ცოდნით და ტაქტით უყვებოდა არა მარტო მოსწავლეებს, ასევე, პედაგოგებს.

აკაკი სიხარულიძის შვილი რომ "გურია ნიუსის" რედაქტორია დღეს, ესეც არის განმსაზღვრელი, რომ ამ გაზეთის მუდმივი მკითხველი ვარ და ვიქნები სიცოცხლის ბოლომდე. თუ ნამეტანი გრძლად არ გამომივა, ერთ ამბავსაც გავიხსენებ _ ბატონ აკაკის პატარა გიორგი ძალიან ავად გაუხდა. მეუღლემ დეპეშა გამოუგზავნა თბილისიდან, რომ ბავშვს სულიერს მოუსწარიო... ეტყობა, მძიმე მდგომარეობა იყო. დავიზაფრეთ. ვერავინ ვბედავდით დეპეშის შინაარსის გამხელას. ბოლოს უთხრეს მაინც... სხვა გზა არ იყო. მახსოვს, როგორ გაფითრებულმა, თუმცა, მაინც მხნედ მიმავალმა დატოვა სკოლის ეზო. მერე ყველაფერი კარგად დასრულდა... მინდა, უთვალავი ბედნიერი კალანდა გათენებოდეს ბატონ გიორგი სიხარულიძეს, თავის ოჯახთან, საკუთარ საქმესთან წარმატებაში. დიდხანს ეხაროს სახელოვანი მშობლების შვილს მამისეულ ფუძეზე. ჩემი საკალანდო მილოცვა ასე გადაეცით..."

შორენა სიმონიშვილი, პენსიონერი ქალბატონი სოფელ შემოქმედიდან: "ყველას გილოცავთ კალანდობას, ჩემ საყვარელ "გურია ნიუსს" განსაკუთრებით.

კალანდის დღესასწაული ჩემს ბავშვობაში ახდენილი ზღაპარი იყო. მინდა დამიჯეროთ, რომ ყველა ბავშვი განსაკუთრებით ბედნიერი ვიყავით. რაც უნდა ღარიბი ყოფილიყო, ამ დღეს ყველა ოჯახში სავსე სუფრა ჰქონდათ გაშლილი.

განსაკუთრებით მახსოვს მუცლის სალოცავის რიტუალი. საშობაო კვერი ცხვებოდა კეცზე, მოხარშულ კვერცხებს ორი დღით ადრე შუაცეცხლზე შეკიდებდნენ და ასე ამზადებდნენ მუცლის სალოცავისთვის. დედა აკეთებდა ამ ღვეზელს, რომელშიც მრგვალად მოხარშული ყველი იდო. სამჯერ შემოგვატარებდა ირგვლივ. სიმართლე გითხრათ, ლოცვის ტექსტი სრულად არ მახსოვს, ხმადაბლა ჩურჩულებდა და ამით ჩვენც ვგრძნობდით, რომ წყნარად და რიდით უნდა ვყოფილიყავით. მერე კი მთელ კუთხეს შემოვირბენდით. განსაკუთრებული სიხარული სუფევდა. ეს სიხარული ლამის მთელი წლის მანძილზე მიგვყვებოდა. იყო ისეც, რომ ვისმენდით საუბარს უფროსებისგან, რომ მომავალი კალანდისთვის როგორ უნდა მომზადებულიყვნენ. ნატრობდნენ კარგ ამინდებს და უხვ მოსავალს, რომ კიდევ უფრო "მსუყედ" შეხვედროდნენ მომდევნო კალანდას.

სხვა რა გითხრათ. მინდა, რომ ეს ტრადიცია არასდროს დაიკარგოს".

ეთერ ლომჯარია, პენსიონერი სოფელ ჭანიეთიდან: "კალანდობა ზეიმი იყო, ნამდვილი დღესასწაული. ბავშვებს ძალიან გვიხაროდა თავმოყრა, თუმცა, ჯერ ყველა აუცილებლად საკუთარ ოჯახში, მშობლებთან ერთად უნდა შეხვედროდა ახალ წელს".

ელდარ თავაძე, პენსიონერი სოფელ ჭანიეთიდან: "კალანდის მოლოდინში ერთი თვით ან ერთი კვირით ადრე კი არ იწყებოდა მზადება _ ეს იყო ერთგვარი შეჯამება, თუ როგორ იშრომა ოჯახმა წლის მანძილზე და როგორი სუფრა გაშალა საკალანდო რიტუალისთვის, რომ უფლისთვის სამადლობელი ღირსეულად ეთქვა. საუკეთესო ღვინო, საკლავი, ტკბილეული, ოჯახის უფროსის ხელით გათლილი ჩიჩილაკი, სალოცავი კვერების გამოცხობა, ახლა რომ ღვეზელს ვეძახით _ ეს ყველაფერი უდიდესი ჰარმონიით იყო ერთმანეთს შეზავებული.

ბიჭებს ძალიან მოგვწონდა მარანში შესვლის პროცესი, როცა ბაბუა ჩაფით ამოიღებდა ღვინოს ჭურიდან და ღმერთის სადიდებელს იტყოდა პირველ რიგში. ასევე, მოგვწონდა, მამები რომ თოფს შეწკიპავდნენ _ მაშინ ხომ მაშხალები და შუშხუნები არ იყო. თოფის სროლა იწყებოდა 12 საათის დადგომისთანავე. მერე იყო მილოცვები, სიმღერა და გადაძახილები. რაღაცნაირი საყოველთაო ჟრიამული იყო.

კუთხეში, სადაც ათი-თხუთმეტი ან მეტი ოჯახი ცხოვრობდა, ისე შევიდოდნენ ერთმანეთთან, როგორც საკუთარ ჭერქვეშ. ეს ტრადიცია კიდევ უფრო უნდა გაძლიერდეს და არ უნდა დაკარგოს გურიამ. მასში არის სიცოცხლის ისეთი სადიდებელი, რაც გურულებს განსაკუთრებული ფილოსოფიური სიღრმით ამოაქვთ შინაგანი სამყაროდან.

თვალხილული და თითქოს ამოუცნობი ფენომენიც არის კალანდობა, რომელსაც მუდამ მოაქვს რაღას ახალი თუ განახლებული მუხტი...

მრავალს დაესწარით, "გურია ნიუსს" ცალკე მიულოცეთ ჩემგან, ნომერი არ დამიგვიანოთ".

მერიის საჯარო სკოლის მასწავლებელმა, ციური ბაბილოძემ გვიამბო, თუ როგორ ჩაატარეს გასულ წელს სოფელ მერიის საჯარო სკოლიდან "ალილოს" მსვლელობა:

_ ჩვენი სკოლა მართლაც ერთადერთია, სადაც "ალილოს" მსვლელობის სცენარი დაიგეგმა. მოსწავლეების სიხარული უსაზღვრო იყო, როცა ასეთი სცენარი შევთავაზეთ. ხარი სოფელ ხვარბეთიდან ჩამოვიყვანეთ. უამრავი შემოწირულობა შეგროვდა. გზადაგზა მძღოლები, მგზავრები აჩერებდნენ და ფულსაც ჩუქნიდნენ მეალილოეებს.

უნდა გენახათ, ბოლოს ბავშვებმა, ეკლესიაში მიტანილი შემოწირულობა რა სიზუსტით დათვალეს და სოციალურად დაუცველ ოჯახებს და გაჭირვებულებს როგორ გადასცეს. ეს იყო ნამდვილი დღესასწაული.

საუკეთესო ტრადიციები დროს ყოველთვის უპრობლემოდ უძლებენ, პეწს არ კარგავენ. მთავარია, ადამიანებმა არ დაკარგონ სახე და შეძლონ ამ ტრადიციების ღირსეულად ტარება, _ გვითხრა ქალბატონმა ციურიმ.

 "გურია ნიუსი" დიდი სიყვარულით და ღრმა პატივისცემით ულოცავს ამ ადამიანებს, ყველა მკითხველს "კალანდობას" და ჯანმრთელ, ხანგრძლივ, ბედნიერ სიცოცხლეს უსურვებს!




 ახალი ამბები
  • ავტოსაგზაო შემთხვევა ფოთში _ არიან დაშავებულებიცოტა ხნის წინ ავტოსაგზაო შემთვევხევა მოხდა ფოთში. როგორც ადგილიდან "გურია ნიუსისს" ჟურნალისტი იუწყება, მსუბუქი ავტომობილი გზის სავალი ნაწილიდან გადავიდა და ხეს შეეჯახა. წინასწწარი ინფორმაციით, დაშავებულებია ოთხი მგზავრი. შსს-მ მომხდარზე გამოძიება სსკ-ის 276-ე მუხლის მე-2 ნაწილით დაიწყო. ... ...
  • “მინდოდა ჩემი შვილის გვერდით ვყოფილიყავი და ყველაფერ საშინელებას ვუძლებდი“83 წლის ლამარა წიქარიძე აფხაზეთის ომში გმირულად დაღუპული ზური წიქარაძის დედაა.  “მე ვარ 83 წლის. ვმუშაობ შეძლებისდაგვარად ჩაის პლანტაციებში. ჯანმრთელად ვარ და არანაირ ავადმყოფობას არ ვგრძნობ. ვფიქრობ, რომ ცოტა ხანი ვიცოცხლო და ვიცხოვრო ჩემი შვილიშვილების ხათრით“, _ ამბობს “გურია ნიუსთან“ საუბრის დროს ლამარა წიქარაძე. ლამარა წიქარაძე ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნაგომარში ცხოვრობს. იმ დროს, როდესაც აფხაზეთში ომი დაიწყო, ის მეუღლესთან სოსო წიქარიძესთან ერთად იმყოფებოდა სოხუმში. ლამარა წიქარაძე: გურიაში ვაპირებდით ჩამოსვლას, რადგან ზურის შვებულება ეწყებოდა. შვებულების ფურცელზე ხელი არ ჰქონდა მოწერილი იმ სამსახურის უფროსს, სადაც ზური მუშაობდა და ამიტომ გაგვიგრძელდა ყოფნა სოხუმში. აფხაზეთის ომში ჩემი შვილი ზური წიქარიძე გმირულად გარდაიცვალა. ის სოხუმში თან სწავლობდა და თან მუშაობდა. ის იყო სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მესამე კურსის სტუდენტი, როდესაც ომი დაიწყო. ჩემი შვილი შინაგან ჯარში მუშაობდა და ომის დროს ქალაქიდან არ უნდა გასულიყო, მაგრამ... მას სთხოვეს დახმარება და წაიყვანეს სოფელ შრომაში. სოფელზე, სადაც ისინი წავიდნენ, მოხდა თავდასხმა, მოულოდნელი თავდასხმა იყო. მან გადაწყვიტა თავის მეგობართან ერთად ახალგაზრდები (ჯარში 25 ახალგაწვეულის სიცოცხლე იხსნა ზურიმ და მისმა მეგობრებმა) გამოეყვანა სამშვიდობოს. მოახერხეს კიდეც, იბრძოდა მანამ, სანამ ტყვიები, არ დაუმთავრდათ. ამის შემდეგ კი დაიჭერეს რუსმა სამხედროებმა და ცოცხლად დაწვეს. ჩემმა მეუღლემ კი დაიწყო გარდაცვლილი შვილის ძებნა, უიარაღოდ იყო და ისე ეძებდა. მან იპოვა ზურის დამწვარი სხეული და განადგურებულებმა ჩამოვასვენეთ ოზურგეთში, სოფელ ნაგომარში. მინდოდა ჩემი შვილის გვერდით ვყოფილიყავი და ყველაფერ საშინელებას ვუძლებდი. ერთ ამბავს კიდევ გავიხსენებ... ბოლოს, ძებნა რომ გაგვიჭირდა ჩემი შვილის, ბატონ ჟიული შარტავასთავან მივედი განცხადებით. მან კი მითხრა, არ მინდა განცხადება, ქალბატონო, თქვენ სახეზეც ვკითხულობ, როგორ იწვით ახლაო. ისე გააკეთა, რომ კიდევ ორი დღე მოგვცა შვილის ძებნის უფლება. არ გვქონდა უკვე ქართველებს ჩვენს მიწაზე თავისუფლად გადაადგილების უფლება. ამის შემდეგ სასწაული მოხდა და ვნახეთ ჩემი შვილი. ლამარა წიქარიძე ჩვენთან საუბრის დროს აცხადებს, რომ რუსეთი ოკუპანტი ქვეყანაა და ის მშვიდობიანი გზით დაკარგულ ტერიტორიებს არ გადმოგვცემს. “ომით დაკარგულ ტერიტორიას ომით დაბრუნება უნდა, სხვანაირად დაკარგულ ტერიტორიებს ვერ დავიბრუნებთ. მე, არ მჯერა რუსეთის კეთილსინდისიერების. აფხაზეთში იბრძოდნენ რუსები და ისინი აპირისპირებდნენ ქართველებს და აფხაზებს. თქვენ გგონიათ აფხაზები იბრძოდნენ თავიანთი ძმების წინააღმდეგ? ჩვენი ტანკები დაჩახჩახებდნენ, დანგრეულები. რუსების ტანკები კი დასრიალებდნენ, ანგრევდნენ შენობებს, გადამცემ ხაზებს, ელექტრო ბოძებს. ყველაფერი ჩემი თვალით ვნახე, რადგან ვიდრე ჩემი გარდაცვლილი შვილი არ ვნახე, მანამ არ დამიტოვებია სოხუმი.“ ზურის დაღუპვის შემდეგ, რამდენი თვეში სოფელ ნაგომარში მამამისი, სოსო წიქარიძე გარდაიცვალა. “10 წლის განმავლობაში სახლიდან არ გადავდიოდი. მაგრამ შემდეგ დავარწმუნე თავი, რომ ასე ცხოვრება აღარ შეიძლებოდა. შვილებს და შვილიშვილებს დახმარება უნდოდათ. ახლა კი მყავს ორი შვილი, შვიდი შვილიშვილი და ხუთი შვილთაშვილი. მინდა, რომ ეს თაობა მოესწროს საქართველოს მთლიანობას და მშვიდობიან ქვეყანაში ... ...
  • "გადაწყვეტილება შეიცვალა" _ ჩოხატაურელი და ლანჩხუთელი ბავშვები სწავლას მერხებთან გააგრძელებენცოტა ხნის წინ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ გურიის რეგიონში ყველა საჯარო სკოლა ონლაინ სწავლებაზე გადავიდოდა. თუმცა, გადაწყვეტილება მალევე შეიცვალა და ცნობილი ხდება, რომ ჩოხატაურელი და ლანჩხუთელი ბავშვები სწავლას ისევ მერხებთან გააგრძელებენ. "საკოორდინაციო საბჭოს გადაწყვეტილებით, კორონავირუსის პანდემიით გურიის რეგიონში შექმნილი ვითარების გამო, ონლაინ სწავლების რეჟიმზე უნდა გადასულიყო რეგიონის ყველა საჯარო სკოლა. თუმცა, გადაწყვეტილებაში ჩაერია განათლების სამინისტრო და ვინაიდან, ჯერჯერობით, ჩოხატაურისა და ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში ვირუსი ისე ფართო მასშტაბით არაა გავრცელებული, როგორც ოზურგეთშია, გადაწყდა, რომ ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის სკოლების ყველა მოსწავლე მერხებთან გააგრძელებს სასწავლო პროცესს", _ გვითხრა ჩოხატაურის რესურსცენტრის ხელმძღვანელმა შორენა ... ...
  • გურიაში ყველა სკოლა დისტანციურ სწავლებაზე გადადისსაკოორდინაციო საბჭოს გადაწყვეტილებით, გურიის რეგიონის ყველა სკოლა გადადის დისტანციურ სწავლებაზე. აღნიშნული გადაწყვეტილების მიხედვით მასწავლებლებს მიეცათ დავალება, რომ მოსწავლეები სკოლაში არ მისვლის შესახებ გააფრთხილონ, შეადგინონ ცხრილი საგნის მასწავლებლებთან შეთანხმებით, გაითვალისწინონ რომ 5 საათიან საგანს ექნება 3 ონლაინგაკვეთილი, 4 საათიანს-3, 3 საათიანს-2,  2 საათიანს - ... ...
  • "ქედს ვიხრი ჩვენი გმირების ხსოვნის წინაშე და ვუსამძიმრებ მათ ოჯახებს" _ ზურაბ ნასარაია (R)სოხუმის დაცემის 27-ე წლისთავთან დაკავშირებით გურიაში მხარისა და ადგილობრივი ხელისუფლების წარმომადგენლებმა, ვეტერანებთან ერთად დაღუპული გმირების ხსოვნას პატივი მიაგეს. ხელისუფლების წარმომადგენლებმა საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისათვის ბრძოლაში დაღუპულ გმირთა მემორიალი და ეროვნული გმირის, ზაზა დამენიას საფლავი გვირგვინებით შეამკეს. "საბრძოლო მოქმედებების დროს გურიიდან 40 ჯარისკაცი დაიღუპა და უგზო-უკვლოდ სამი მებრძოლი დაიკარგა. ქედს ვიხრი ჩვენი გმირების ხსოვნის წინაშე და ვუსამძიმრებ მათ ოჯახებს,“ - განაცხადა გურიის სახელმწიფო რწმუნებულმა, ზურაბ ნასარაიამ. ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ იცნობ თუ არა ქართულ მხატვრობას?

გამოიცანი, ვისია ეს ნახატი

ტესტი _ როგორ იცნობ საქართველოს ისტორიას

სად დაამარცხა თამარ მეფემ რუმის...

ტესტი _ რა იცი მსოფლიოს ღირშესანიშნაობების შესახებ?

რომელმა ქვეყანამ აჩუქა აშშ-ს თავისუფლების...

ტესტი _ შენ და საქართველოს ისტორია

საქართველოს რომელი მეფე დასაჯეს სიკვდილით...

ტესტი _ რა გახსოვს სკოლიდან?

გამოქვაბულში ქვევიდან ზევით აღმართულ წარმონაქმნებს...

კარმიდამო ჩემი

დროა, მივეჩვიოთ ბუნებრივი რესურსების ეკონომიურად ხარჯვას

პლანეტის გლობალური კლიმატური ცვლილებები ბევრ...

როგორ მოვრწყოთ ვარდები _ ნუ გამოვიყენებთ სუფთა წყალს

ყვავილები, განსაკუთრებით, ვარდები, ყველას უყვარს....

ჩითილების მომზადება კოშტების და ნახერხის დახმარებით

ჩვენი გამოცდილი მეურნეები, სხვადასხვა ხალხურ...

რომელი მცენარეა ფშატი?

ჩვენი არა ერთი მკითხველის გვთხოვს,...

ხალხური მედიცინა დეზინფექციისთვის

სისუფთავის ხარისხი იქ, სადაც ადამიანი...

"საშობაო ლიქიორის" მომზადების ყველაზე შედეგიანი მეთოდი

ძალზე პოპულარული, "საშობაო ლიქიორის" მომზადების...

ყაბაყის ტორტი

საჭირო მასალა: ორი ცალი ყაბაყი,...

სტაფილოს სალათი ცერეცოთი

საჭირო მასალა: სამი ცალი სტაფილო,...

სოკოს სალათი შებოლილი ქათმის ხორცით

ეს უგემრიელესი სალათი უნდა მოვამზადოთ...
free polls