გაკვირვებული დანიელი ოფიცერი

ა კიდო

გაკვირვებული დანიელი ოფიცერი

25 აგვ. 2018, 11:15:41

უეფას მედია-ოფიცერ მამუკა კვარაცხელიას მკითხველის წინაშე განსაკუთრებული წარდგენა არ ესაჭიროება. უკვე რამდენიმე ათეული წელია მამუკა სპორტულ ჟურნალისტიკაში აქტიურად მოღვაწეობს და არაერთ ქართულ გამოცემასთან თანამშრომლობს.

ცოტახნის წინ მამუკა ქუჩაში შემხვდა. რასაკვირველია ხელსაყრელი შემთხვევა ხელიდან არ გავუშვი და ჩვენი  მკითხველებისთვის რამდენიმე მოგონების გახსენება ვთხოვე. უარი არ უთქვამს, მაგრამ ერთი წინადადებით კი მომმართა: - ყველამ იცის, რომ ძირითადად, ქართულ ფეხბურთში ვტრიალებ. კი, შემიძლია არაერთი საინტერესო ისტორია მოგიყვე, მაგრამ მოდი, ტრადიცია დავარღვიოთ და არასაფეხბურთო მოგონებებს შემოგთავაზებ.

საქმე იმაში მდგომარეობს, რომ თავის დროზე, აფხაზეთში ომის მიმდინარეობისას მამუკა სოხუმში არაერთხელ იმყოფებოდა და იქ დატრიალებული მოვლენების ეპიცენტრში იმყოფებოდა. „აფხაზეთის ტკივილი დღემდე გულიდან ვერ მომიშორებია. ნება მომეცი წარსულს კიდევ ერთხელ დავუბრუნდე და იმდროინდელი ჩემი განცდები და მოგონებები შემოგთავაზო. რაც შეეხება ფეხბურთს, ამაზე მოგვიანებით ვისაუბროთ“ - მითხრა მამუკამ და რასაკვირველია დავეთანხმე.

ქვემოთ ბატონი მამუკა კვარაცხელიას რამდენიმე მოგონებას შემოგთავაზებთ

გაკვირვებული მაიორი

ბავშვობიდან დანიისა და მისი ფეხბურთის მოყვარული გახლავართ და საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მეტი შანსი გამიჩნდა ეს საოცნებო ქვეყანა მენახა. ჩემით დავიწყე დანიური ენის სწავლა, შევაგროვე ფაქტიურად  ყველაფერი რაც ამ ქვეყანასა და მის ფეხბურთს ეხებოდა, მაგრამ აფხაზეთის ომი დაიწყო.

1993 წელს სექტემბერში, მაშინ გაზეთ „სარბიელისა“ და „ახალგაზრდა ივერიელის“ თანამშრომელი,  სოხუმში ჩავედი და გუნდებისა და ფეხბურთელების მოძიებასა და მათზე სტატიების წერას შევუდექი.

სოხუმის „ცხუმის“ ერთ-ერთი ფეხბურთელი, გვარად კოხია, საკუთარ ბიძაშვილს ეძებდა, რომელიც აფხაზებს ტყვედ ყავდათ. გულმა არ მომითმინა და გუმისთის ხიდთან გავყევი. სამი ქართველი მებრძოლი იცავდა გუმისთის ხიდს, მათ შორის ერთ ერთი, ვახო სვანიძე, აფხაზებს დაუკავშირდა და კოხიას ბიძაშვილზე ამბის მოძიებას შეუდგა. გულმა არ მომითმინა და ვახოს ვთხოვე - სთხოვე აფხაზებს, ჟურნალისტია, გადმოვა თქვენს მხარეს და დაგელაპარაკებათ-თქო. კარგიო - აფხაზებმა, გადმოვიდეს, ოღონდაც იარაღი მანდ დატოვეთო.

მოვიკრიბე გამბედაობა და ამოვედი სანგრიდან. ვახო უკან გამომყვა - შეურაცხყოფა არ მოგაყენონო. გადავედი ხიდზე და 7 კბილებამდე შეიარაღებულ აფხაზ მეომართან პირისპირ აღმოვჩნდით! ორი საათი ვესაუბრე, ერთადერთხელ შეიგინეს - შევადნაძის ასე და ისეო... შევარდნაძეზე მეც ჩემი უარყოფითი დამოკიდებულება მქონდა, მაგრამ მაშინ ეს გინება ჩემს თავზე ავიღე და არძინბას არ დავუტოვე შეუგინებელი არავინ!

მეგონა, იარაღს იშიშვლებდნენ, მაგრამ კარგა ხნის პაუზის შემდეგ თქვეს, ვაჟკაცი ყოფილხარო და ერთად ვაგინეთ ომის წამომწყებლებს. ფოტოაპარატი მოვიმარჯვე,  ერთი 17 წლის ბიჭთან, აფხაზების მხარეზე მეომარ გაგრელ სომეხ არტურთან გადავიღე. დავემშვიდობე და წამოვედით მე და ვახო. ხიდი ასე 30 მეტრამდე იქნება, მაგრამ როცა ნელა მოდიხარ და ავტომატების ლულები შენსკენ არიან მოშვერილი - რატომ კილომეტრამდე არ იწელება... შუა ხიდამდე მივედი, ყველაზე კრიტიკული ადგილია, კარგად ჩანხარ და შენს ჩამოღებას არაფერი უნდა. უცებ:

- კი მაგრამ სურათს როგორ გამომიგზავნი? - დამეწია არტურის დაძახილი მეორე ნაპირიდან..

შიში ვიგრძენი, ერთი არასწორი პასუხი და შესაძლოა ვიღაცას სასხლეტისთვის გამოეკრა ხელი. ნაბიჯს ავუჩქარე, ათიოდე მეტრიც და სამშვიდობოს ვარ.... არადა, პასუხის გაცემა მინდა, კბილებით ვიკავებ სიტყვებს. სიჩუმე მარცხვენს... რაც ძალი და ღონე მქონდა დავიღრიალე, ოღონდაც არ გავჩერებულვარ და  თავი მივაბრუნე ოდნავ:

- გაგრაში ალალი ბიძა მყავს და იმას გამოვატან! და სანგარში ჩავხტით.

იქიდან კარგა ხანი პაუზაა. ეტყობა პასუხის გაცემას ფიქრობენ. ცოტა ხნის მერე დამეწია არტურის შეძახილი:

- ა გაგრე დაჟე ი ნე დუმაი!

ხიფათმა გადაიარა, სოხუმისკენ გამოვწიეთ. ჩვენგან მარჯვნივ, კარგა მოშორებით, რაღაცა აფეთქდა. ბიჭები ყურადღებას არ აქცევენ, მეც ვცდილობ შიში ვძლიო და ღიმილით ვუყურებ შავ კვამლს. უცებ დიდი თეთრი ჯიპი გამოჩნდა - გაეროს მანქანაა. ამოვისუნთქე. ვეღარავინ გვესვრის. ჯიპიდან ორი ტანმაღალი ოფიცერი გადმოვიდა. ერთს მარჯვენა მკლავზე შვედეთის დროშა აქვს ამოქარგული, მეორეს - დანიისა. მივუახლოვდი და დანიურად ვეკითხები:

- უკაცრავად ბატონო, თქვენ დანიელი მაიორი სოლბიუ ხომ არ ხართ?

მაიორს ყბა ჩამოუვარდა. წარმოგიდგენიათ, აფრიკაში რომ ჩახვიდეთ, ჰოტენტოტებისა და ბანტუს ტომების ომში და ვიღაცა ბანტუელმა (ან ჰოტენტოტმა) ქართულად რომ გკითხოთ:

- კაცო, შენ გიორგი არ ხარ გაჩეჩილაძე?

საქმე კი იმაში იყო, რომ გაგონილი მქონდა, დანიელები გაეროს მისიაში აქტიურად მონაწილეობენ და მათ შორის ერთ-ერთი გამორჩეული მაიორო სოლბიუაო...

მას მერე მაიორ სოლბიუ აღარ მინახავს, ის კი გავიგე მის შესახებ, რომ, ისე შეჰყვარებია საქართველო და ქართველები, ცოლად ქართველი გოგონა მოუყვანია და თბილისში დაფუძნებულა.

ვახო სვანიძე კი მოგვიანებით აფხაზებმა, როცა მოღალატურად დაარღვიეს ხელშეკრულება, ტყვედ ჩაიგდეს. სასიკვდილოდ გამზადებული, პაატა ზაქარეიშვილის დიდი მეცადინეობით დაიხსნეს ტყვეობიდან. უბინაო და სხვისი ნათხოვარი ტანსაცმლით, შემთხვევით თბილისში აღმოვაჩინე, ჩემს სახლში წავიყვანე და დარჩენა შევთავაზე. იუარა, მე საქართველოში აღარავის ვჭირდები და რუსეთში უნდა წავიდეო. მისი კვალიც დავკარგე.

პაჭკორიებთან თუ კვარაცხელიებთან?

აფხაზეთის ომამდე და ომის დროსაც ხშირად ჩავდიოდი სოხუმში და თუ საშუალება მომეცემოდა, სხვა ქალაქებშიც შევივლიდი-ხოლმე. ერთხელაც სოხუმში მოვხვდი და თენგიზ პაჭკორია გავიცანი. თენგიზმა, როგორც ნაღდ ქართველს სჩვევია, სახლში მომიპატიჟა. არადა, გულრიფშში მელოდა ჩემი მოგვარე, პოლკოვნიკი შოთა კვარაცხელია, რომელსაც დავპირდი რომ ჩავაკითხავდი. თენგოს ვუთხარი, რომ გულრიფშში ჩავალ, მოვინახულებ მეომრებს და ხვალ გესტუმრები-მეთქი. თენგიზი ადრე გაიქცა სახლში, ოჯახს უთხრა - სტუმარი მეყოლებაო და სამზადისს შეუდგა. დაკლეს ქათმები და გოჭი. მამამისი, ცხონებული ბოჩია პაჭკორია დიდებული ადამიანი იყო, ფეხბურთის ფანატიკოსი და 1964 წელს ტაშკენტში თბილისელებს ჩააკითხა ოქროს მატჩისას და ტრიბუნებიდან ქომაგობდა „დინამოს“. იმდენად კეთილი კაცი იყო, ვიღაც უზბეკი გაუცვნია და როცა ტაშკენტი მიწისძვრამ დაანგრი - იმ უზბეკს ფულს უგზავნიდა ოჯახის სარჩენად!!! აი, ასეთი დიდებული ადამიანი შლიდა სუფრას ჩემს საპატივცემულოდ და გულრიფშში ერთი სული მქონდა, შოთა კვარაცხელიას როდის ვნახავდი და სოხუმისკენ გამოვწევდი პაჭკორიებისას.

პოლკოვნიკის მოსაცდელში ბევრი ხალხი ირეოდა, მოდიოდა და მოდიოდა შეიარაღებული ქართველობა, ჩურჩულით ამბობდნენ - დღეს დესანტი უნდა გადმოსხანო. ბოლოს, ბატონმა შოთამ მოიცალა და ჩამეხუტა, მომიკითხა როგორ ხარო და მითხრა - ჩვენს რაზმში 4 კვარაცხელია მყავს, წამოდი გაგაცნობო!

კვარაცხელიების კვარტეტი მომავალი ბრძოლებისთვის იარაღს ამზადებდა. დავადექით თავზე. გაიხარეს ძალიან და მითხრეს, ერთი ზედმეტი ავტომატი გვაქვს და შენზე უკეთესს ვის ვაჩუქებთო! საღამომ მოაწია და წასვლა დავაპირე სოხუმში. პოლკოვნიკმა სთხოვა კვარაცხელიებს - ეს კაცი მშვიდობიანად გაუშვით აქედანო და ვიღაცას დაურეკა - პირადად ჩაიყვან სოხუმშიო. მივდივართ პლაჟზე და ფეხები უკან მრჩება - როგორია, შენი სისხლი და ხორცი ამაღამ დესანტის გადმოსხმას ელოდება, ავტომატს გჩუქნიან, შენ კი სოხუმში საქეიფოდ მიდიხარ...

ამ დროს ვიღაცა გამოჩნდა და ბიჭებს მეგრულად ჩასჩურჩულა, დესანტი შევნიშნეთ და ამაღამ საბრძოლველად მოემზადეთო.

- აღარ მივდივარ!! ვთქვი გადაჭრით - სადაც თქვენ, იქაც მე - მიმიყვანეთ შოთასთან!

- შევატყვე, გაუხარდათ ბიჭებს და უკან მოვტრიალდით. ის ღამე მე და ბატონმა შოთამ ფაქტიურად ძილღვიძილში გავათიეთ. დიდი არაფერი, პატარა შეტევაც მოიგერია ჩვენმა რაზმმა და მეორე დილას ამაყად თავაწეული დავდიოდი კვარაცხელიებში.

პაჭკორიების ოჯახი კი დიდხანს მელოდა, ბატონი ბოჩია იმაზე ნერვიულობდა - სტუმარს ხომ არაფერი შეემთხვაო. ვეღარ მივედი პაჭკორიებთან, მერე კი რუსეთის არმიის მაიორმა კოვალენკომ თვითმფრინავიდან უზარმაზარი მუხტის იარაღით დაბომბა თენგიზის სახლი, რომელიც ნანგრევებად იქცა. ჭურვს ბატონი ბოჩია შეეწირა, თენგიზი და მისი დედა კი ნანგრევებიდან მეზობლებმა ამოიყვანეს და ძლივს გადაარჩინეს...

შოთა კვარაცხელიამ კი ბოლომდე იომა, ძლივს გადაურჩა ტყვეობას და სიკვდილს, მერე კი როგორც ბევრი პატრიოტი ქართველი, ჯარს მოაცილეს, საქმეები შეუთითხნეს და გასაქცევად გაუხადეს საქმე. ახლა რუსეთში ცხოვრობს ეს ვაჟკაცი მეომარი, დანარჩენი კვარაცხელიებისა კი ვეღარაფერი გავიგე...

სილასის ბიბლია

რუსებმა და აფხაზებმა ომით რომ ვერას გახდნენ და 1993 წლის მარტსა და ივნისში გამანადგურებელი მარცხი იწვნიეს აფხაზეთში, ჭკუა იხმარეს და შევარდნაძე მოატყუეს - შევრიგდეთ და ჯარი დავაშორიშოროთო! ერთი სული ჰქონდათ, ქართული არტილერია როდის მოსცილდებოდა სოხუმის ფრონტს, რადგან ჩვენები ჭურვს ჭურვში აჯენდნენ და ისეთი ზიანი მიაყენეს მტერს, გვამების გატანას ვეღარ აუდიოდნენ.

დაიწყეს ჩვენებმა არტილერიისა და ტანკების გაყვანა, აფხაზებმა კი ტექნიკის სოფლებში დამალვა. ჩვენ ქართული გულარხეინობით სწავლა დავიწყეთ სოხუმში და ეროვნული ჩემპიონატიც განახლდა.

სოხუმის „ცხუმი“ ერთ-ერთ სამხედრო სასტუმროში დაბინავდა და გალის „მზიურს“ ეთამაშა კიდეც გალში. სოხუმელთაგან გოლი მამუკა რუსიამ გაიტანა, რომელიც პარალელურად სოხუმის დამცველთა ბატალიონში იყო. „ცხუმის“ ვიცე-პრეზიდენტმა ნოდარ კაკულიამ გუნდის მწვრთნელ ნიკა ამირეჯიბთან ერთად  მომაწყო სასტუმროში, საიდანაც აფხაზთა სოფლები ხელისგულივით ჩანდა. ყოველი დაძინების წინ ბატონი ნიკა ერთ პატარა წიგნს, პორტუგალიურად დაბეჭდილ ბიბლიას ამოიღებდა, ხელს გადაუსვამდა და საწოლთან დაიდებდა. როცა ვკითხე, მიპასუხა - 1985 წელს ბრაზილიის ნაკრები რომ იყო ჩამოსული, იმათმა ნახევარმცველმა, სილასმა მაჩუქა და თვალისჩინივით ვუფრთხილდებიო.

„დინამოს“ განმეორებითი მატჩი ლინფილდთან ერთად ვნახეთ ჩვენს ოთახში და რაკიღა „დინამომ“ ფრედ 1:1 ითამაშა და მომდევნო ეტაპზე გავიდა, გახარებულებმა თითო ჭიქა შევსვით და მე ეზოში გამოვედი.

არ დამიჯერებთ და მთელი სოხუმი განათებული იყო! აფხაზთა პოზიციებს გადავხედე და ელდა მეცა - ყველა სახლში ბჟუტავდა სინათლე - აფხაზებიც უყურებდნენ „დინამოს“ განმეორებით მატჩს!

განსაკუთრებით დავუმეგობრდი გუნდის ექიმს იურა ხაბურზანიას,  მეორე მწვრთნელ ირაკლი ქოიავასა და გუნდის უფროსს კაკული პაპავას. ხშირად დავდიოდი სოხუმის სტადიონზე, რომელზეც ცნობილი მსახიობი დიმა  ჯაიანი მიტინგებს ატარებდა და შევარდნაძის ხელისუფლებას მიტოვებული სოხუმის უკეთ დაცვას სთხოვდა. ჩემი თვალით მაქვს ნანახი - ვითომდა ჰუმანიტარული მისიით, აფხაზები ტანკებითა და ბეტეერებით რომ მიდიოდნენ ტყვარჩელში. როცა ვიკითხე, მითხრეს - ფქვილი და ბრინჯი ააქვთო! კი მაგრამ ფქვილს და ბრინჯს ჩვეულებრივი მანქანებით ვერ აიტანენ-მეთქი? ვერავინ მიპასუხა. ეს კი მითხრეს, რა ვქნათ, თბილისიდან მოდის ბრძანება გაუშვითო!!!! მახსოვს ერთი მაიორი აქტიურობდა ძალიან, არ ეპუებოდა თბილისიდან ბრძანებაა, არ უშვებდა ტექნიკას, იარაღით ემუქრებოდა მტერს. მურად ანჯაფარიძე იყო...

მეორე დღეს ჩემს ნათესავებთან წავედი აჩადარაში, ბებიაჩემის მხრიდან სამი ძმა - ჟორა, გურამი და გონერი ბერიები არ ტოვებდნენ სახლს, მეტიც ბიცოლაჩემს ძროხაც კი დაჰყავდა საძოვრად გუმისთის ჭალებში ხოხვით, რომელსაც ერთმა ტყვიამ კუდიც კი მოსწყვიტა. გავაფრთხილე ჩემები, აფხაზები შეტევას აპირებენ და ფრთხილად იყავით, იქნება თბილისში ჩემთან წამოხვიდეთ-მეთქი. მახსოვს იგივე ვუთხარი მამუკა რუსიას, რომელმაც მერე მითხრა - სულ შენი სიტყვები მედგა თვალწინ და შესაბამის პოზიციას ვირჩევდი, მტრის ტყვიებს რომ გადავრჩენოდიო...

ხშირად ვხვდებოდი სოხუმის მერსა და „ცხუმის“ პრეზიდენტს გურამ გაბისკირიას, რომელიც სტადიონს აკეთებდა - ბასა ღოღობერიძის სახელი უნდა დავარქვაო. სულ ფეხით დაიარებოდა სოხუმში და მეუბნებოდა - შეხედე, ეს კაცი აფხაზია და რუსები რომ წერენ, განა ვინმე რამეს უშავებსო? იგი თბილისის მერიას სთხოვდა - სწავლა დაიწყო სკოლებსა და სოხუმის უნივერსიტეტში და იქნება დედაქალაქიდან რამდენიმე ძველი ტროლეიბუსი მოგვაშველოთო...

16 სექტემბერს თბილისში წამოვედი და გაბისკირიას დავპირდი - მერიას აუცილებლად მივაწვდი ხმას - ტროლეიბუსების საკითხზე - მეთქი. ბატონმა გურამმა თავის მძღოლს სთხოვა - აეროპორტში გაიყვანეო. სურათი გადავუღე კაბინეტში, ბოლო კადრი აღმოჩნდა და ლენტიც გათავდა(მაშინ ციფრული აპარატები არ იყო).

17 სექტემბერს რუსებმა და აფხაზებმა შეტევა დაიწყეს - ერთ-ერთი პირველი ბომბი ჩემი და ბატონი ნიკას ოთახს მოხვდა, ნიკა ამირეჯიბი ვარჯიშზე იყო გუნდთან და გადარჩა, სილასის ბიბლია კი ოთახში დარჩა და სასიკვდილო დარტყმა მან აიღო თავის თავზე. იურა ხაბურზანია პირველივე ბრძოლაში დაიღუპა - დედის გამოსახსნელად უნდა ჩასულიყო აჩადარაში და სანგრიდან გამოვიდა თუ არა, მტრის ტყვია მოხვდა. მამუკა რუსია ბოლომდე იბრძოდა, სულ რამდენიმე კაცი გადარჩა მისი ბატალიონიდან. ახლა თბილისშია და „გაგრის“ დუბლშემადგენლობას ავარჯიშებს. მურად ანჯაფარიძე ახლა აფხაზეთის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტია. ჩემმა ნათესავებმა დიდი წვალებით სვანეთის გავლით ჩამოაღწიეს თბილისში, ჟორა ბიძიამ კი არ მიატოვა სახლი და სომეხმა მეზობლებმა დახვრიტეს და დაწვეს ეზოში... ირაკლი ქოიავა ქუჩაში დაცხრილეს, კაკული პაპავას კი სახლში შეუვარდნენ, ავტომატი გადაატარეს და მეორე დღეს, როცა ჭრილობებს ვეღარ იხვევდა და სისხლისგან იცლებოდა, მისი გაზრდილი, აფხაზი ფეხბურთელი რაფიელ ამპარი დაადგა თავზე:

- ეს რა მოგსვლია კაკული მასწ, ჩვენი ცოდვა მიეცეს, ვინც ეს ომი დაიწყოო... ჭრილობები შეუხვევია, ზურგზე აუკიდებია ამხელა კაცი, და სამშვიდობოს გაუყვანია...

გურამ გაბისკირია ბოლომდე იბრძოდა ჟიული შარტავასთან ერთად, ტყვედ ჩავარდნის შემდეგ დაქირავებულმა არაკაცმა სოხუმის ცენტრში კონდახი ჩაარტყა სახეში - დაიჩოქეო...

- ნიკაგდა ვ ჟიზნი!! - ბოღმით მიანათა თვალები გაბისკირიამ... ორიოდ საათში დახვრიტეს...

ძალიან განვიცადე სოხუმის დაცემა, როდის-როდის გამახსენდა ჩემი ფოტოაპარატი, გავამჟღავნე ფირი და ელდა მეცა - გურამ გაბისკირია სულ ბოლო, 36-ე კადრზე მოხვდა, ნახევარი სახე თეთრი ჰქონდა, ნახევარი - შავი...





 ახალი ამბები
  • ვინ იცავს საქართველოში მომხმარებლის უფლებებს?ვინ იცავს საქართველოში მომხმარებელთა უფლებებს და რა სამართლებრივი ბერკეტი აქვთ უკმაყოფილო მომხმარებლებს კომპანიების წინააღმდეგ? - ეს კითხვა დიდი ხანია ტრიალებს სოციალურ ქსელში და უამრავი ფეისბუკ ჯგუფი არსებობს, სადაც ადამიანები კომპანიებზე საკუთარ კარგ და ცუდ გამოცდილებას უზიარებენ ერთმანეთს( „სასოწარკვეთილ მომხმარებელთა ჯგუფი“, „რეცეპტორი/receptor”). ერთ-ერთ ასეთ ჯგუფში სახელწოდებით „გამოწერები ჩინეთიდან“ 2020 წლის 26 დეკემბერს გამოქვეყნდა პოსტი, სადაც  მომხმარებელი მარია ზოიძე ჯგუფის წევრებს გადამზიდ  კომპანია „შენი ამანათის“ შესახებ რჩევებს სთხოვდა. როგორც აღმოჩნდა, კომპანიის მფლობელი ბესიკ კაპანაძე პოსტს თვალს ადევნებდა და ერთ-ერთი მომხმარებლის, „საბავშვო ტანსაცმელი გამოწერით“, უარყოფითმა კომენტარმა გააღიზიანა, რასაც მისი მხრიდან მოჰყვა პერსონალური მონაცემების გასაჯაროვება. მომხმარებელი კომენტარში საკუთარ მოსაზრებას აფიქსირებდა და კომპანიას ლოჯისტიკას უწუნებდა, ხოლო ბესიკ კაპანაძე,  ასე პასუხობდა: „უი, ნათია ზაქაშვილი თუ არ ვცდები. სულ 27 ამანათი გაქვთ გამოწერილი ჩვენიდან ერთი წლის მანძილზე, ორჯერ წასულხართ სხვა კომპანიაში და უკან დაბრუნებლხართ ჩვენთან. მიხარია, რომ ჩამოყალიბდით მაინც... იმდენს არ იწერთ, რომ რაღაც განსაკუთრებულზე იყოს საუბარი ან პრეტენზია გქონდეთ. ჩვენთვის ძალიან წამგებიანია კლიენტი, რომელიც იმაზე მეტ ზიანს გვაყენებს, ვიდრე ამანათებს იწერს. გულწრფელად თუ გაინტერესებთ ჩემი აზრი, შეგიძლიათ სხვა კომპანიაში გადახვიდეთ... ნუ მოიშლით ნერვებს მომვალში ჩვენით“.  ნათია თვლის, რომ კომპანიამ მისი პერსონალური მონაცემები გასცა როგორც სახელისა და გვარის , ასევე მისი საქმიანობის დეტალების შესახებ, რაც კომპანიის პროფესიული საიდუმლოება უნდა ყოფილიყო და ამბობს, რომ ეს ერთადერთი პრობლემა არ არის, რაც „შენი ამანათთან“  აკავშირებს. მას რამდენჯერმე ჰქონდა შემთხვევა, როდესაც კურიერმა სხვისი ამანათი მიუტანა სახლში, თუმცა კომპანიამ შეცდომის გამოსასწორებლად არაფერი გააკეთა და ნათიას  საკუთარი ხარჯებით მოუწია ამანათის მფლობელთან კუთვნილი ნივთის გაგზავნა. ნათიას ფეისბუკ პოსტის კომენტარებში რამდენიმე ადამიანი გამოეხმაურა და მხარი დაუჭირა, თუმცა ბესიკ კაპანაძემ ისინი არასასურველი კომენტარის გამო ჯგუფიდან გააძევა, მათ შორის იყო მარიამ მამუკაშვილიც, რომელსაც შემდეგნაირად უპასუხა: „ ვერ ვხვდები ამ ჯგუფში რა გინდათ? ახლავე მოვაგვარებ მაგ პრობლემას. სხვაგან მიბრძანდით და იქ ეზიარეთ მაღალ სტანდარტებს...მგონი ამ კორონამ შეარყოა ხალხის ფსიქიკა ან აგრესიის კონტროლი უჭირთ“. კომპანიამ „შენი ამანათი“ ოპერირება 2019 წლის 19 ივნისს დაიწყო. უკვე ერთ წელზე მეტია ამ გადამზიდ კომპანიას ჩინეთიდან ტვირთი ჩამოაქვს  სახმელეთო, საზღვაო და საჰაერო გზებით. ისინი ემსახურებიან როგორც ფიზიკურ, ასევე იურიდიულ პირებს. კომპნიის  100%-იანი წილის მფლობელი ბესიკ კაპანაძეა.  ოფისი თბილისში, ნავთლუღის 29 ნომერში მდებარეობს, თუმცა ოფიციალურ დოკუმენტებში სხვა მისამართი აქვთ მითითებული. ნათია ზაქაშვილი კომპანიის ერთადერთი უკმაყოფილო მომხმარებელი არ არის. ადამიანები, რომელთაც „შენი ამანათთან“ ადრე შეხება ჰქონდათ, გვიყვებიან, რომ მათ გზავნილების 2 კვირაში ჩამოტანას ჰპირდებოდნენ, თუმცა ლოდინი სამი კვირაც კი უხდებოდათ ხოლმე. ბოლო პერიოდში დაგვიანებულ რეისებს კომპანიის ადმინისტრაცია კორონა ვირუსსა და საავიაციო კომპანიის ხარვეზებს უკავშირებდა. ერთ-ერთი ყოფილი მომხმარებელი ფეისბუკ სახელით ანნა’ს შოპ, რომელსაც საკუთარი მცირე ბიზნესი აქვს, გვიყვება, რომ ჯგუფის ადმინისტრაციის, კერძოდ, ბესიკ კაპანაძის მხრიდან ბულინგისა და დამცირების მსხვერპლი გახდა. მას კომპანიასთან პრეტენზიები მომსახურების დაბალი სტანდარტისა და არაეფექტური საკურიერო მომსახურების გამო ჰქონდა, პასუხად კი შემდეგი საჯარო პოსტი მიიღო მიმოწერის სქრინებით, სადაც მომხმარებლის სახელი დამალული არ იყო:  „ის ორი ყუთი, რომელზეც გუშინ ხუთამანათიანი ბიზნესმენები ენებს იფხანდნენ, ჩამოვიდა. ტერმინალზეა, დამიდასტურეს. 5 ნივთიანებისაც გვესმის , მათი შემოსავალი ამაზეა დამოკიდებული და ცუდი გაგებით არ ვახსენებ. დაბლა სქრინებია. ვენებს იხსნიდა 4 საათი ოპერატორმა პასუხი რომ ვერ დაუბრუნა. ვიცი ნახევრად დამთავრებული ამბები არ გიყვართ და სრული სქრინებს გთავაზობთ“ - ანა თვლის, რომ მისი უფლებები დაირღვა, თუმცა იურისტთან კონსულტაცია არ გაუვლია და არ იცის, როგორ მოიქცეს მორალური და მატერიალური ზიანის ასანაზღაურებლად. ბესიკ კაპანაძე ამ ფესიბუკ ჯგუფში, რომლის მოდერატორიც თავადაა, ხშირად აქვეყნებს ოპერატორისა და მომხმარებლის საუბრის აუდიო ჩანაწერებსაც, სადაც დაბნეული და სასოწარკვეთილი მომხმარებლები ადამიანების მხრიდან ბულინგის მსხვერპლნი ხდებიან. სალომე ხარშილაძე გვიყვება, რომ თავად გახდა მომსწრე, მომხმარებელთან სატელეფონი საუბრის შემდეგ მისი უშვერი სიტყვებით ლანძღვისა. ადამიანი ფეისბუკ სახელით „ონლაინ მაღაზია“, რომელსაც ვინაობის გამხელა არ სურს, გვიყვება იმ თაღლითური სქემის შესახებ, რომელსაც, მისი აზრით, კომპანია მიმართავს და თავადაც გამხდარა სხვერპლი: „დიდი ხანია ჩემი პატარა ბიზნესი მაქვს, ჩინეთიდან ვიწერ ამანათებს და საქართველოში ონლაინ ვყიდი. ამ ხნის განმავლობაში არაერთი გადამზიდი კომპანია გამოვიცვალე და საკმაოდ გამოცდილიც ვარ ამ საქმეში. ჩამოტანის საფასურს ორი რამ განსაზღვრავს - წონა და მოცულობა. წონა წონაა, ვერ გაზრდიან ხელოვნურად, თუმცა ერთხელ მქონდა შემთხვევა, როდესაც გამოვწერე ქუდი და იმხელა ყუთში იდო, რომ არალოგიკურად დიდი თანხის გადახდა მომიწია 100 გრამიან ნივთში. შეუძლებელია გამყიდველს ამ ფორმით გამოეგზავნა, უბრალოდ სასაცილოა. ეჭვი მაქვს, მათ საწყობში ფუთავენ სპეციალურად დიდ ყუთებში ამანათებს, რომ დიდი თანხა ამოიღონ თითოეული ნივთიდან. ამ პრობლემით უამრავმა ჩემმა ნაცნობმა დატოვა ეს კომპანია“. ბუნებრივია, ამ ყველაფრის შემდეგ კომპანიის მფლობელს დავუკაშირდით და კითხვები დავუსვით, თუმცა ინტერვიუზე უარი განაცხადა: „არ ვარ დაინტერესებული. არ მაქვს ამდენი დრო. წარმატებები. პულიცერის პრემიას ვერ აიღებ, მაგრამ ვიღაცა წაიკითხავს თქვენს სტატიას, კარანტინია, ხალხს ბევრი დრო აქვს“. პასუხი კითვაზე, რომელიც სტატიის თავში დაისვა, იცავს თუ არა ვინმე საქართველოში მომხმარებლის უფლებებს, არის არავინ. პირველად კანონი მომხმარებელთა უფლებების დაცვის შესახებ 1996 წელს ამოქმედდა და  მას შემდეგ უამრავი ცვლილება შევიდა, საბოლოოდ კი  2012 წელს გაუქმნდა. „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების პირობებში 2015 წლის 9 სექტემბერს იურიდიულ საკითხთა კომიტეტმა „მომხმარებელთა უფლებების დაცვის შესახებ“ კანონპროექტი წარადგინა. მისი ინიციატორი პარლამენტის ევროპასთან ინტეგრაციის კომიტეტია. კანონპროექტში მოცემულია მომსახურების გაწევის საგარანტიო პირობები და მომსახურებაში ნაკლოვანებათა აღმოჩენის შემთხვევაში მომხმარებლის უფლებები.  ასევე კანონის მესამე თავი ეხება მომხმარებელთა ომბუდსმენს და მოიცავს ომბუდსმენის საქმიანობის ჩამონათვალს, მის უფლებებს სასამართლოში მიმართვისას და კვლევისა და ანალიტიკური საქმიანობის შესაძლებლობას, რომლის დროსაც მას შეუძლია შეიმუშავოს  რეკომენდაციები მომხმარებელთა უფლებების დაცვის გაუმჯობესების მიზნით. კანონპროექტი რამდენჯერმე განიხილეს, თუმცა საქართველოს მთავრობას კონსოლიდირებული ვერსია დღემდე არ წარუდგენია. მას ბევრი შენიშვნებიც ახლავს ძირითადად ბიზნესის მხრიდან. ბიზნეს ასოციაციის იურისტი კანონპროექტის მეორედ მოსმენით განხილვისას აღნიშნავდა, რომ იგი ამ ფორმით ბევრი კომპანიის დახურვასა და გაკოტრებას გამოიწვევს. საქართველოს ბიზნეს ომბუდსმენის განცხადებით კი „მომხმარებელთა უფლებების დაცვის შესახებ“ კანონპროექტის ტექსტზე მუშაობა უნდა გაგრძელდეს, რადგან მისი იმ ფორმით მიღება, რა ფორმითაც არსებობს, არ ... ...
  • ვინ არის მდუმარე ბერი ნიკოლოზი, რომლის გასახლებასაც მეზობლები ითხოვენ?„მეფე ნარიმანი“, „ღმერთი ნიკოლოზი“ - ასე მოიხსენიებს მისი მრევლი ნარიმან მაქარაშვილს, რომელიც ბერად 1992 წელს აღიკვეცა და ბერი გაბრიელის მორჩილებაში იმყოფებოდა. მალევე საპატრიარქომ მღვდელმსახურება ავადმყოფობის მიზეზით აუკრძალა. მამა ნიკოლოზი უკვე 15 წელია მდუმარებაშია და მრევლს ჩანაწერებით ეკონტაქტება, სადაც თავის თავს პატრიარქს, მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტს და მეფეს უწოდებს. თმა და წვერი გაიპარსა და როგორც მისივე ჩანაწრებიდან ირკვევა, მიზეზად „ტვინთან დაკავშირებულ პრობლემებს ასახელებს“, თუმცა ამაში რას გულისხმობს, ბევრისთვის გაურკვეველია.   ის ამჟამად ზემო ფონიჭალის მე-13 კორპუსში, მე-7 სართულზე  ცხოვრობს. ბინის ქირას მრევლი უხდის, მრევლი ამარაგებს საკვებითაც. კორპუსის ეზოსა და სადარბაზოში, სადაც სამლოცველოა მოწყობილი ყოველ დღე თბილსიდან და სხვადასხვა რეგიონებიდან ადამიანები იკრიბებიან, ლოცულობენ და ელოდებიან მამა ნიკოლოზის ფანჯარაში ან სადარბაზოში გამოჩენას, რათა მისგან დალოცვა მიიღონ. ბერი ხალხთან იშვიათად ჩნდება.  მათი თქმით, ბერი ნიკოლოზის სახელს არაერთი სასწაული უკავშირდება. ბრევს სჯერა, რომ ის წმინდანია, სასწაულებს ახდენს და საქართველოს მხსნელია.   მრევლისგან გასხვავებულად ფიქრობენ მეზობლები. ამავე კორპუსის მცხოვრებლები ჩვენთან საუბარში ამბობენ, რომ ბერის მიმდევრები ხშირად აგრესიულობით გამოირჩევიან. კორპუსის მცხოვრებლებს აღიზიანებთ მუდმივი ხალხმრავლობაც ეზოსა და სადარბაზოში. „ხმაური ნაკლებად გვაწუხებს, მაგრამ სადარბაზო ეკლესიად აქვთ ქცეული. ამოდიან და ტევა აღარაა ხშირად. ეზოშიც ჯგუფად  არიან და დამთრგუნველია ყოველ დღე ამის ყურება. ხმას ვერ გასცემ ვერცერთს, მაშინვე იწყებენ ჩვენს დამუნათებას, რომ თითქოს ურწმუნოები ვიყოთ, არადა თავად არიან ურწმუნოები. ბერი ღმერთად ჰყავთ ქცეული და მის ყველა ქმედებას სიმბოლურ დატვირთვას აძლევენ“, - ამბობს "გურია ნიუსთან" საუბრსას ზემო ფონიჭალის მცხოვრები ანა ანთაძე. ის ასევე იხსენებს პანდემიამდე კორპუსის მცხოვრებლებსა და მრევლს შორის არსებულ დაპირისპირებას, რაშიც პოლიციაც იყო ჩართული. მეზობლები მამა ნიკოლოზის გასახლებას ითხოვდნენ და მიზეზად ხმაურს ასახელებდნენ, რაც მრევლის გალობითა და სიმღერით იყო გამოწვეული. პანდემიის და კომენდანტის საათის დაწესების შემდეგ დაძაბულობა განიმუხტა, რადგან მამა ნიკოლოზის მიმდევრები ღამის თევით ვეღარ რჩებიან. „მეფე ნარიმანის“ მრევლი ჟურნალისტების მიმართ კეთილგანწყობილები არ არიან. ამის მიზეზად, მათი თქმით, ჟურნალისტების არაობიექტურობა და ბერისადმი ზერელე  და ცინიკური დამოკიდებულება სახელდება. არც მე მომცეს ფოტოს გადაღების უფლება  და მითხრეს, რომ  კურთხევა აუცილებლად წინასწარ უნდა მიმეღო. სცადეს, ტელეფონის წართმევა და მანამ არ გამომიშვეს, სანამ არ შეამოწმეს, რომ ფოტო ნამდვილად არ გადამიღია.  დააურეკეს ვინმე დავითს, რომელმაც სასწრაფოდ ადგილის დატოვება მომთხოვა და კამერის გამოყენება ამიკრძალა.  მრევლის ერთ-ერთმა წარმომადგენელმა კი მითხრა, რომ ჩემი იქ ყოფნისას მამა ნიკოლოზმა კარზე სამჯერ დააკაკუნა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ არასასურველი სტუმარი ვიყავი და უნდა წავსულიყავი. ზემო ფონიჭალაში გადმოსვლამდე ბერი  ბარნოვზე, მრავალსართულიანი კორპუსის ბინაში ცხოვრობდა, რომელიც ნათესავმა უსასყიდლოდ დაუთმო. ის არაერთხელ გახდა ხმაურისა და დაპირისპირების მიზეზი.  ბერის „უცნაური“ საქციელის გამო, რაც ბინიდან ზეთის და ღვინის გადმოღვრასთან ერთად  საყოფაცხოვრებო ნარჩენების გადმოყრაში გამოიხატებოდა, იგი გამოასახლეს. ამ გამოსახლებისას კი მოხდა დაპირისპირება პოლიციასა და მამა ნიკოლოზს შორის, რაშიც მისი მრევლიც ჩაერთო. ბერის წინააღმდეგ აღძრული იყო სისხლის სამართლის საქმეც 120-ე მუხლით, რომელიც ჯანმრთელობის ნაკლებად მსუბუქი დაზიანებას ... ...
  • საქართველო 18 მაისს ეროვნული სამოსის დღეს აღნიშნავსსაქართველო 18 მაისს ეროვნული სამოსის დღეს აღნიშნავს. საქართველო წელს პანდემიით გამოწვეული შეზღუდვების გამო ეროვნული სამოსის დღეს მასშტაბური ღონისძიებების გარეშე აღნიშნავს.  ამ პროექტის ორგანიზატორები დღის აღნიშვნის მსურველებს ფეისბუკ გამოწვევას სთავაზობენ: „ერთად ვაქციოთ ეროვნული სამოსის დღე მთელინ მსოფლიოსთვის ულამაზეს კოსტუმირებულ დღესასწაულად. ვისაც გაქვთ ნებისმიერი ეროვნების  ისტორიული სამოსით გადაღებული ფოტო, ატვირთეთ თქვენს სოციალურ ქსელებში ჰეშთეგით #18მაისისამოსისდღე #გააცოცხლეისტორია დაურთეთ ეს ტექსტი და მონიშნეთ თქვენი 3 ... ...
  • „მძღოლებს და ქურდებს სტალინმა ვერ მიხედა, შენ მოუვლი?“: მგზავრობის საფასური იზრდებაოზურგეთში საწავავის ფასის ყოველდღიური ზრდა ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა. პარალელურად, მძღოლებმა, რომლებიც სოფლების მიმართულებით სარეისო მარშრუტს ასრულებენ, ფასის გაზრდაზე საუბარი კაი ხანია დაიწყეს. ერთის მხრივ, ვერ გაამტყუნებ, თუმცა საწვავის ფასის ზრდის თვითნებობასთან ერთად, თავნებობა დაეტყოთ მძღოლებსაც, რომლებმაც,  მგზავრობის ფასის ზრდის  პარალელურად, დღის განმავლობაში არსებულ რეისების რაოდენობა შეამცირეს. ან უფრო უარესი, იცდიან და როცა მგზავრი ეყოლებათ, მხოლოდ მაშინ გადიან სოფლის მიმართულებით. 17 მაისიდან, არაერთ სოფელში, უკვე  გაძვირდა მგზავრობის საფასური. ავტოსადგურში თავმოყრილი მძღოლები, რომელთა გაღიზიანება ერთის მხრივ გასაგებია - ადამიანები არიან და საწვავის ფასის ზრდა მათთვის ისევე მტკივნეულია, როგორც ნებისმიერი მგზავრისთვის. თუმცა,  ისინი ჩვეული  უხეში პასუხებით ერთობ გამორჩეული არიან: „მძღოლებს და ქურდებს სტალინმა ვერ მიხედა, შენ მოუვლი?“ „აქ რას ტლიკინობ, წადი, შენს მთავრობას  ჰკითხე  (?!)“, „შენ რა გენაღვლება, საქმე არ გაქვს? წადი და შენმა უფროსმა ტაქსი გიქირაოს, “, „ახლა წაბრძანდი, ქალო,  აქედან, უფრო გავზრდით ფასს, ვინ გკითხავს, შენ?“  _ ასეთი სიტყვაკაზმულობით  „მდიდარ“ ზოგ მძღოლს, დანარჩენმა კოლეგებმა ზრდილობისკენ მიუთითეს და მოშორებით  გაიყვანეს.   მათ შორის, ზოგიერთი დილაადრიან   ნარდის თამაშით  იყო  გართული და კითხვაზე, რამდენად სერიოზულად მიაჩნიათ სამსახურში დილის ცხრა საათიდანვე ნარდის კამათლების გორება და  გასაჭირზე ყბისაქცევებით ლაპარაკი, ამბობენ,  რომ  „ რეისები არ კეთდება და რა უნდა ვქნათ, აბა, მთელი დღეო?“ _დილას წამოვედით მაკვანეთიდან. საქმე გვქონდა ბაზარში. მოვედით და მაკვანეთის სარეისო მიკროავტობუსის მძღოლმა გვითხრა,   დღის ორ საათზე შესასრულებელ  რეისზე უარს ვამბობ,  4 საათზე წავალ, თუ ხალხი მოგროვდებაო. რა ვქნათ ჩვენ? ახლა  ოთხ საათამდე უნდა ვიაროთ ქალაქში...დრო გავიყვანოთ. ტაქსის ფული რომ გვქონდეს, არც მაგათი მომსახურება გვინდა და არც ავტობუსი, _ გვითხრა  მაკვანეთის მცხოვრებმა ორმა  ქალბატონმა, რომლებიც სურსათის შესაძენად ქალაქში იყვნენ ჩამოსული და ბრაზობდნენ, რომ შინ დროულად ვერ ბრუნდებოდნენ. მგზავრობის საფასური, 17 მაისიდან სოფელ ჭანიეთის მიმართულებით გაიზარდა  და თუ აქამდე ამ სოფელში მოძრავ მგზავრებს,  ერთობ უცნაური დაყოფით,  60-70-80 თეთრის ოდენობით  ახდევინებდნენ, ახლა ფასების დაყოფა ორნიშნულიანი  გახდა. ჭანიეთის ცენტრამდე 80 თეთრი, ქაქუთამდე (ჭანიეთის თემი)  კი 1 ლარი  ღირს. აღსანიშნავია, რომ  ოზურგეთიდან ჭანიეთამდე 5 კმ, ხოლო ქაქუთამდე (სადაც ავტობუსის ბოლო გაჩერებაა) ,                                                                                                     8 კმ მანძილია. მოქალაქეები სვამენ კითხვას: თუ ურეკამდე, სადაც 30 კმ-ია, 3 ლარი ღირს მგზავრობა და არ შეცვლილა ფასი, ქაქუთამდე 1 ლარი რატომ უნდა ღირდესო? როგორც ავტოსადგურის დირექტორი, შალვა ორაგველიძე გვეუბნება, ფასების ასეთი დაყოფა ერთ სოფელში უცნაურია და  არ ხდება  დანარჩენ   თემებში. მით უფრო, ჭანიეთი პატარა სოფელია  და ფასების ასე დალაგება შიდა პერიმეტრებზე, საიდან იღებს სათავეს,   აქამდე არავინ დაინტერესებულა. მხოლოდ თავისთვის ბუზღუნებს ყველა. _მგზავრობის საფასურის მატება, საწვავის ფასი ზრდის გამო ხდება. ამასთანავე, საბურავის თუ სხვა ნაწილების ყიდვა უხდებათ თავად მძღოლებს.  საწვავს ჩვენ არ ვუსხამთ, ამასაც თვითონ ყიდულობენ. დიდი ხანია, მძღოლები გვთხოვენ, რომ ფასის გაზრდას, თორემ იძულებული გახდებოდნენ, მუშაობა შეეწყვიტათ. აქამდე ვაჩერებდით რაღაცნაირად ამ პროცესს. ახლა უკვე ვერ ვაჩერებ. გამექცა ზოგი მძღოლი. მაგალითად, შეკვეთილში აღარ წავიდა, ვინც აქამდე მუშაობდა და ახალი მოვიყვანე.  რთულ მდგომარეობაში ვართ ჩვენც, _ გვითხრა შალვა ორაგველიძემ. მისივე თქმით, სხვადასხვა სოფლებში მგზავრობის ფასის მატება თანდათან ხდება და დღეისთვის ყველა სოფელში არ არის მომატებული. თუმცა, დარწმუნებულია, რომ ყველგან მოიმატებს. დღეისთვის ოზურგეთში ერთი ლიტრი საწვავის ფასი 2,80 - 2,88 ლარს შორის მერყეობს. _2, 51-იც არის ზოგან, თუმცა ასეთ საწვავს ვერ გავაფუჭებინებთ ძრავს. ჩვენც ძალიან ცუდ დღეში ვართ,  საქმე სულ უკან როგორ უნდა მიდიოდეს?  1996 წელში,  ქუთაისამდე მჭირდებოდა 3 ლარის საწვავი, ახლა მჭირდება 65 ლარის და მგზავრები თითო-ოროლაა. მაშინ მგზავრები მაინც იყო...არ ვიცი, ღმერთმა კარგი ქნას ,_ გვეუბნება ოზურგეთი-ქუთაისის სარეისო მიმართულების მძღოლი სოსო ჩახვაძე. რაც შეეხება მგზავრობის ღირებულებას საქალაქთაშორისო   რეისებზე, ბათუმამდე მგზავრობა ოზურგეთიდან 6 ლარი გახდა, ქუთაისამდე -ათი ლარი, სამტრედიამდე -შვიდი ლარი. _თბილისამდე მგზავრობა კი  კვლავ 25 ლარია. ახლა არ შეცვლილა. აწი არ ვიცი... ხაშურამდე ვინც წავა, 20 ლარი უნდა გადაიხადოს, ხოლო გორამდე-23 ლარი. იცით, რა ღირს „მერერსედესის“ ავტობუსის ერთი საბურავი? ათასი ლარი! რა ვქნათ  ჩვენ? -  გვეუბნება ავტოსადგურის თანაშრომელი მიხეილ კალანდაძე. ავტოსადგურის დირექტორი, შალვა ორაგველიძე დაგვპირდა, რომ დღის განმავლობაში შეხვდება მძღოლებს, გაარკვევს მდგომარეობას და მაქსიმალურად ეცდება, მგზავრობის ფასის ზრდა  მკვეთრად არ მოხდეს. ძირითადად, კი, როგორც საუბრისას არაერთხელ გაიმეორა, საწვავის ფასის  სწრაფი ზრდის გამო, ვერ ახერხებს მგზავრობის ღირებულება ძველი ნიხრით დარჩეს. ასევე არავის აქვს პასუხი კითხვაზე, ვთქვათ და მოხდა საწვავის ფასის მნიშვნელოვანი დაკლება, დაიწევს თუ არა მგზავრობის  საფასური? თუ წინა წლების მაგალითს გავიხსენებთ, საწვავის ჯერ გაძვირების და მერე გაიაფების დროს  მომატებული მგზავრობის საფასური, არავის დაუბრუნებია ძველ ნიშნულზე და ძალაში ... ...
  • Social Impact Award 2021 საკონკურსო ნაწილი იწყება (R)Impact Hub Tbilisi, საერთაშორისო ახალგაზრდული პროგრამის, Social Impact Award-ის საკონკურსო ნაწილს იწყებს. დაინტერესებულმა მონაწილეებმა სოციალური ბიზნესიდეები, პროექტის სახით, ონლაინ პლატფორმაზე უნდა წარადგინონ: https://apply.socialimpactaward.net/georgia/. განაცხადების მიღების ბოლო ვადაა 4 ივნისი. პროგრამის ფარგლებში  სამუშაო შეხვედრები უკვე გაიმართა თბილისში, ქვემო ქართლში, რაჭა-ლეჩხუმი-ქვემო სვანეთში, სამეგრელო-ზემო სვანეთში, გურიაში, აჭარასა და იმერეთში, რომელშიც საერთო ჯამში 300-ზე მეტი ახალგაზრდა დარეგისტრირდა. სამუშაო სესიებზე ახალგაზრდება იმუშავეს იდეების გენერირებაზე, ბიზნესმოდელის ჩამოყალიბებასა და ბიზნესგეგმის შედგენაზე. პროგრამის შემდეგ ეტაპზე, შემოსული განაცხადების საფუძველზე, დამოუკიდებელი ჟიურის მიერ შერჩეული 10 ფინალისტი გუნდი გაივლის ორთვიან ინკუბაციას და ინდივიდუალური მენტორების დახმარებით დახვეწენ ბიზნესმოდელს, შეადგენენ ბიზნესგეგმებს და მოემზადებიან ფინალისთვის. პროგრამის ბოლო ეტაპზე გამოვლინდებიან გამარჯვებული გუნდები, რომლებიც მიიღებენ ფინანსურ მხარდაჭერას ბიზნესიდეების განსახორციელებლად და მონაწილეობას მიიღებენ Social Impact Award-ის საერთაშორისო სამიტზე. სოციალური მეწარმეობის მიმართულებით ყველაზე მასშტაბური სტუდენტური პროგრამა 15 ქვეყანაში ერთობლივად ხორციელდება და ორიენტირებულია სტუდენტების განათლებაზე სოციალური მეწარმეობის დარგში. პროგრამა ახალგაზრდებს სთავაზობს ათთვიან საგანმანათლებლო კურსს საკუთარი ბიზნესიდეების განსახორციელებლად. პროგრამის განმავლობაში სტუდენტები გადიან მთელ პროცესს იდეის გენერირებიდან, ბიზნესგეგმის შედგენამდე, რაც მათ აძლევს შესაძლებლობას რეალურად წამოიწყონ სოციალური ბიზნესი. პროგრამა Social Impact Award-ის განხორციელების ლიცენზია Impact Hub Tbilisi-მა 2017 წელს მიიღო და უკვე მეხუთე წელია ახალგაზრდებს აძლევს შესაძლებლობას წამოიწყონ სოციალური ბიზნესი. ამ ხნის განმავლობაში პროგრამაში საერთო ჯამში ჩაერთო 1000-ზე მეტი სტუდენტი საქართველოს სხვადასხვა რეგიონიდან, ინკუბაცია გაიარა 100-მდე ახალგაზრდამ და გამოვლინდა 14 გამარჯვებული გუნდი. ყველა პროექტი აქტუალურ სოციალურ პრობლემას ეხმაურება და მათი გადაჭრის ინოვაციურ გზებს გვთავაზობს. Social Impact Award 2021 ხორციელდება თიბისის პროგრამა სტარტაპერის,  გაეროს განვითარების პროგრამის (UNDP), საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროს, შვეიცარიის განვითარებისა და თანამშრომლობის სააგენტოსა (SDC) და ავსტრიის განვითარების თანამშრომლობის (ADC) მხარდაჭერით. ... ...

არქივი

ტესტები

ტესტი _ რამდენად ერკვევი სხვადასხვა სფეროში

რომელია ყველაზე პატარა სახელმწიფო მსოფლიოში?

ტესტი _ რა იცი ჰოლივუდის ვარსკვლავების შესახებ

ლეონარდოს დი კაპრიოს სახელი ლეონარდო...

ტესტი _ აქვს თუ არა თქვენს ერუდიციას ფართო ჰორიზონტი

ეიფელის კოშკი ზაფხულში 15 სანტიმეტრით...

ტესტი _ იკვებებით თუ არა სწორად?

ყოველდღე ჭამთ უმ ბოსტნეულს, სალათებს?

ტესტი _ რა არის გამოსახული ამ ისტორიულ ფოტოზე?

ისრაელის მიერ პალესტინის დაბომბვა თუ...

ტესტი _ რა გახსოვს სკოლიდან?

გამოქვაბულში ქვევიდან ზევით აღმართულ წარმონაქმნებს...

ტესტი _ დიდი აღმოჩენები და ასტრონომია

დიდი გეოგრაფიული აღმოჩენების პერიოდში ვის...

ტესტი _ როგორ იცნობ საქართველოს ისტორიას

სად დაამარცხა თამარ მეფემ რუმის...

კარმიდამო ჩემი

"ქართული თექა ჩემი გატაცებაა!"

ქართულ თექაზე მუშაობას, უმეტესად, ჩვენი...

გავაშენოთ საადრეო ჯიშის მანდარინი

დასავლეთ საქართველოს სუბტროპიკული ზონის კლიმატი,...

თხილის წამლობა აპრილის შუა რიცხვებიდან

აპრილის დასაწყისიდან, როცა თანდათან მატულობს...

როგორ გამოვკვებოთ და გამოვზარდოთ ქათმის წიწილები

საქართველოში ქათმის და, ზოგადად, შინაური...

დავთესოთ ბოსტნეული და გამოვიყვანოთ ჩითილები

წლევანდელი გაზაფხული,  გურიაში, განსაკუთრებით, საკმაოდ...

საგაზაფხულო ფხალეული კვერცხით და ნედლი სანელებლებით

საქართველოს სამზარეულო კულტურა ფხალეულის ორასამდე...

"კალისტო 1920 "_ გურიაში "გემოვანის" პური გამოჩნდა

პური ერთ-ერთი უძველესი საკვებია და...

ერთი ნაჩუქარი ბაჭიით დაწყებული საქმე: "ბოცვრის მოშენება ყველა ოჯახმა უნდა შეძლოს"

ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუაამაღლებაში მცხოვრები,...

ზღმარტლი _ მცენარე, რომელიც იმსახურებს ყურადღებას

მუშმულას და უნაბის შემდეგ, ჩვენს...

გავამზეუროთ ქოთნის ყვავილები

ახლა, ადრიან გაზაფხულზე, მზიან, თბილ...

ქათმის მხალეული

მრგვალად მოხარშული (და არა შემწვარი)...